Holden VY Commodore Mark Skaife 2003 V8 Supercar Championship Series

Na sezon 2003 V8 Supercar Championship Series kierowcą Holden Racing Team pozostał broniący tytułu mistrzowskiego Mark Skaife. Drugim podstawowym zawodnikiem po przeniesieniu Jasona Brighta do Team Brock został Todd Kelly, startujący dotąd w satelickim zespole K-mart Racing Team. Sezon 2003 połączony z debiutem VY Commodore okazał się mniej udany dla zespołu. Mistrzem serii został Marcos Ambrose, a na drugim miejscu znalazł się Greg Murphy z K-mart Racing Team, który pokonał w klasyfikacji Marka Skaife.

Model od AutoArt wygląda bardzo efektownie i jeśli chodzi o ogólny odbiór i detale to wygląda zdecydowanie lepiej niż modele Classic Carlectables. Właśnie szczególnie dla niego zdecydowałem się zakupić zestaw trzech modeli.

AutoArt i Classic Carlectables mają zbliżony rozstaw osi jednak zderzak (splitter) jest dłuższy w tym drugim. Trzeba jednak pamiętać, że modele przedstawiają auta z różnych sezonow i zespołów, więc rozbieznosci te mogą być prawidłowe, bo np. wyraźniejsze wgłębienia po bokach zderzaka są prawidłowe. Szczegółowej analizy poprawności merytorycznej obu modeli póki co się nie podejmowałem, ale pewne różnice są widoczne.

Reklamy

‘57 Chevy Ben Bray Australian Top Doorslammer 2002/2003 & 2004/2005 Champion

Top Doorslammer to klasa wyścigów równoległych, która jest organizowana w Australii przez Australian National Drag Racing Association (ANDRA). Jest to najszybsza kategoria na świecie wykorzystująca auta z silnikiem spalinowym umieszczonym z przodu i korzystająca z nadwozi posiadających, tak jak sugeruje nazwa klasy, pełnowymiarowe drzwi umożliwiające zajęcie miejsca w pojeździe. Od sezonu 1995/1996 klasa otrzymała profesjonalne wsparcie i została oficjalnie uznana jako klasa profesjonalna Grupy 1. Mistrzem w sezonie 1995/1996 został Victor Bray i tytuł pozostawał w jego rękach przez 5 kolejnych mistrzostw (1996/1997-2000/2001). Wyścigami rózwoległymi zainteresował się syn Victora, Ben. Pierwszym ważnym wydarzeniem, w którym się pojawił było Australian Nationals, które jego ojciec wygrał zaledwie raz rok wcześniej, po 16 latach prób. Tym razem Victor nie zakwalifikował się do wyścigu, pomimo że do tego momentu zakwalifikował się do każdej imprezy Doorslammer do której przystąpił. Niespodziewanie zakwalifikował się Ben Bray i ostatecznie wygrał turniej Australian Nationals za pierwszym podejściem, co uczyniło go najmłodszym zwycięzcą w historii mistrzostw kraju w dowolnym miejscu na świecie w wieku 17 lat i 2 miesięcy. Pozostałe wyścigi nie zakończyły się spektakularnymi sukcesami, jednak te przyszły w sezonie 2002/2003, kiedy Ben Bray został australijskim mistrzem Top Doorslammer, jako najmłodszy w historii zwycięzca profesjonalnego narodowego mistrzostwa wyścigów równoległych w dowolnym miejscu na świecie. Kolejny sezon zakończył na drugim miejscu pomimo wycofania się z dwóch rund w wyniku awarii mechanicznych. Sezon 2004-2005 to ponownie zdobyty tytuł mistrza Top Doorslammer, po którym Ben Bray spróbował swoich sił w kategorii Top Alcohol Funny, gdzie wygrał mistrzostwa za pierwszym podejściem.

Kupując kolejne modele od Classic Carlectables u sprzedawcy z Kanady, po osiągnięciu maksymalnego limitu modeli dla jednej paczki, zapytałem czy w paczce znajdzie się jeszcze jakieś wolne miejsce na modele w skali 1:64. Okazało się, że mogę wybrać dwa modele, więc zdecydowałem się na wyróżniające się od pozostałych auta z wyścigów Top Doorslammer. Decyzja wynikała również z tego, że modele te nie zostały nigdy wydane w 1:43.





Ford BA Falcon Mark Winterbottom V8 Supercar Championship 2005

Mark Winterbottom drugi pełny sezon startów w serii V8 Supercar Championship kontynuował z Larkham Motor Sport, a drugim podstawowym kierowcą zespołu na sezon 2005 pozostał Jason Bargwanna. Podczas pierwszego wyścigu rundy w Chinach Mark Winterbottom miał niegroźnie wyglądający wypadek, który mógł mieć fatalne konsekwencje. Kierowca uderzył swoim autem w metalową pokrywę ściekową poderwaną przez inne auto i ważącą jak się okazało około 20 kg. Pokrywa uszkodziła siedzisko fotela kierowcy i rozcięła podłogę auta, jednak Winterbottom miał w tej sytuacji tyle szczęścia, że zupełnie nic mu się nie stało. Łączne uszkodzenia auta oszacowano na 75 000 AUD. Ogółem sezon 2005 nie był dla kierowców Larkham Motor Sport udany. Jason Bargwanna po udanym sezonie 2004, tym razem znalazł się na 26 miejscu w klasyfikacji kierowców, a Mark Winterbottom był 29. W październiku zespół ogłosił przedłużenie kontraktów ze swoimi kierowcami, jednak później Larkham przyjął ofertę wykupienia kontraktu Winterbottoma przez Ford Performance Racing. Ostatecznie zaakceptował również ofertę władz serii, która wykupiła licencje teamu na starty w ramach planu zmniejszenia ilości zespołów. Tym samym działalność zespołu Larkham Motor Sport po sezonie 2005 została zakończona. Jason Bargwanna na kolejny sezon dołączył do WPS Racing, gdzie Mark Larkham został przez krótki czas kierownikiem zespołu.

Model od Classic Carlectables dotarł do mnie z Australii. Sprzedający wśród wystawionych w licytacji modeli sprzedawał wówczas oba auta zespołu Larkham Motor Sport z sezonu 2005. Auto Marka Winterbottoma wystawione było jako uszkodzone ze względu na oderwane elementy spojlera, a Jasona Bargwanny jako nieuszkodzone, jednak na zdjęciach w gablotce wydawało mi się, że ma sklejony spojler z widocznymi znacznymi ilościami kleju. Z tego względu drugie z aut od razu sobie odpuściłem, natomiast mając doświadczenie z uszkodzeniami spojlera w tym modelu postanowiłem zaryzykować i zalicytować uszkodzony model. Cena końcowa okazała się atrakcyjna i zdecydowanie niższa niż modelu auta Bargwanny, a nawet niższa niż koszt wysyłki. Sprzedający zgodnie z moimi sugestiami świetnie zabezpieczył przesyłkę, oddzielając oderwane elementy spojlera od modelu, a uszkodzenie zgodnie z moimi oczekiwaniami polegało wyłącznie na rozklejeniu się elementów.

Do zdjęć nawet tego nie sklejałem, tylko odpowiednio złożyłem. 🙂

Ford BA Falcon Craig Lowndes V8 Supercars Championship Runner Up 2005

O sezonie 2005 w wykonaniu Craiga Lowndesa pisałem już przy okazji prezentacji modelu 2888-0 od Classic Carlectables. W tym wpisie wspominałem również o tym, że malowanie modelu nie pokrywa się w pełni z tym, jakie można znaleźć na zdjęciach auta z tego sezonu. Nie dawało mi to spokoju, więc zdecydowałem się zalicytować w Niemczech model o oznaczeniu 2888-2 z sezonu 2005, wydany w maju 2006 roku i mający malowanie pokrywające się z tym, w którym auto brało udział w wyścigach. Krótko przed zalicytowaniem zorientowałem się o braku możliwości zapłaty przy pomocy PayPal’a, jednak stwierdziłem, że na forum na pewno ktoś pomoże mi z przelewem zagranicznym i nie zawiodłem się.

W odróżnieniu od pokazywanego wcześniej modelu, ten wyróżnia się delikatnie innym odcieniem bazowym, ale także posiada prawidłowe malowanie chociażby zderzaków, czy reklam na dachu. Pojawiły się również felgi, które zespół wprowadził w dalszej części sezonu 2005. Classic Carlectables wydało jeszcze model oznaczony jako 2888-1, przedstawiający auto z czwartego weekendu wyścigowego sezonu, jednak w tej chwili nie planuje jego zakupu, natomiast model 2888-0 stał się ostatnio bardzo łatwo osiągalny i to nawet w dużych ilościach i bardzo niskiej cenie 🙂

Holden VZ Commodore Andrew Jones V8 Supercar Championship 2006

Andrew Jones po sezonie 2005, w którym po raz pierwszy przejechał większość wyścigów sezonu serii V8 Supercar Championship w zespole Garry Rogers Motorsport, na sezon 2006 dołączył do zespołu Tasman Motorsport. Został partnerem zespołowym Jason’a Richards’a, który był związany z zespołem od czasu jego powstania w 2004 roku. Na autach zespołu Tasman Motorsport w sezonie 2006 pojawiło się więcej koloru pomarańczowego oraz wprowadzono rotacje sponsorów widocznych w tylnej części nadwozia na czarnym tle. Sponsorami tymi byli w zależności od rundy Sleepyhead, Auto Trader, SEW Eurodrive, Harrop Engineering, Firepower oraz Superservice Menus. Zespół za sprawą Jason’a Richards’a zdołał wygrać po raz pierwszy wyścig, co miało miejsce w drugiej rundzie na torze Winton Motor Raceway. Andrew Jones najwyższy wynik sezonu uzyskał w drugim wyścigu na torze Barbagallo Raceway, gdzie wówczas był 7. Pozostałe wyścigi kończył zazwyczaj na zdecydowanie dalszych pozycjach, a zdobyte punkty pozwoliły na zajęcie 26. miejsca, bezpośrednio przed Warren’em Luff’em i za Brad’em Jones’em, który był jego wujkiem, i do którego zespołu dołączył w kolejnym roku. Jason Richards w klasyfikacji kierowców znalazł się na 18. miejscu. Miejsce Andrew’a Jones’a od roku 2007 zajął Greg Murphy, startujący dotąd w Paul Weel Racing.

Classic Carlectables przygotowało auta zespołu Tasman Motorsport z sezonu 2006 w malowaniu, w którym w roli sponsora występuje Sleepyhead, który był ich sponsorem podczas wyścigów 1 i 2 na torze Adelaide Grand Prix Circuit oraz 6-8 na torze Barbagallo Raceway. W moim przypadku udało się wygrać model Andrew’a Jones’a, który wydano w ilości 700 sztuk, podczas gdy modeli auta Jason’a Richards’a powstało 900. Model przedstawia więc auto w malowaniu, w którym Andrew Jones uzyskał najwyższy wynik tego sezonu. W takim samym ukończył też drugi wyścig sezonu po kolizji, w wyniku której otworzyła się maska jego auta. Liczyłem na wygraną tego modelu z podobnych względów, jak w przypadku tego licytowanego w tym samym miejscu i czasie z poprzedniego wpisu. Dodatkowo pozytywnie zaskoczyła mnie wówczas cena końcowa, szczególnie na tle innych aukcji, które przegrałem.