GAZ-13 Czajka

GAZ-13 Czajka (ros. ГАЗ-13 Чайка) został wprowadzony do produkcji 16 stycznia 1959 roku, a przydomek Czajka to po polsku Mewa. Auto było luksusową limuzyną skierowaną dla dygnitarzy krajów bloku wschodniego. Projekt nadwozia był częściowo wzorowany na amerykańskim samochodzie Packard Patrician z roku 1955. Produkcja w zakładach GAZ w ZSRR trwała do roku 1981 i w tym czasie powstało 3179 sztuk modelu. Wśród wyprodukowanych aut obok podstawowej odmiany powstały również w niewielkich ilościach odmiany kombi (GAZ-13C) i kabriolety (GAZ-13B). Od roku 1977 produkowano jako następce model GAZ-14 Czajka.

W kolekcji już od dłuższego czasu posiadam dwa modele GAZ-13 Czajka w skali 1:43, podstawową odmianę z serii kultowych aut PRL-u oraz kombi z rosyjskiej serii. Nad modelem w skali 1:24 zastanawiałem się jeszcze w zeszłym roku, jednak dopiero pojawienie się Poloneza w tej skali zadecydowało o zakupie. Model w 1:24 w przeciwieństwie do 1:43 ma przede wszystkim poprawniej poprowadzoną dolną linie okien, jednak zaskoczeniem dla mnie było znacznie ciekawiej wykonane podwozie wraz z wydechem w modelu w 1:43. W kwestii jakości mój egzemplarz modelu w 1:24 ma przede wszystkim problemy z lakierem na dachu, które być może są otarciami od przygniecionego blistra. Drugim problemem jest przekrzywiona lampa z tyłu, którą zauważyłem dopiero na zdjęciach, więc nie poprawiłem tego wcześniej. Generalnie model poza podwoziem opracowany jest całkiem przyzwoicie, dzięki czemu mój egzemplarz pomimo swoich wad nadal prezentuje się według mnie ciekawie.



















Reklamy

Audi A4 DTM Emanuele Pirro Deutsche Tourenwagen Masters 2004

Najważniejszą zmianą dokonaną na sezon 2004 w Deutsche Tourenwagen Masters (DTM) była zmiana typu nadwozia, gdzie auta typu coupé zostały zastąpione przez czterodrzwiowe sedany, przy czym zespoły prywatne jeszcze przez rok mogły korzstać z aut w starej specyfikacji. Sezon ten stanowił również oficjalny powrót fabrycznego zespołu Audi do DTM, gdzie od czasu wznowienia serii w 2000 roku model TT wystawiany był poprzez prywatne zespoły. Wraz ze zmianą regulaminu technicznego wystawiane dotąd TT ustapiły modelowi A4. Do stawki DTM wraz z zespołem Audi Sport Infinion Team Joest dołączył Emanuele Pirro. W trakcie 10 punktowanych wyścigów Pirro w nagradzanej punktowo czołowej ósemce kierowców znalazł się 4 razy, zdobywając łącznie 11 punktów dających mu taką samą pozycje końcową w klasyfikacji kierowców. O ile dla Włocha sezon nie był szczególnie udany, o tyle powrót Audi jako zespołu fabrycznego okazał się sukcesem. Reprezentujący markę Mattias Ekström został mistrzem w klasyfikacji kierowców,  Audi pokonało o 4 punkty Mercedesa w klasyfikacji producentów, a Audi Sport Team Abt zdobyło mistrzostwo w klasyfikacji zespołów.

Za modelem pierwszego Audi A4 używanego w DTM rozglądałem się praktycznie od początku tworzenia kolekcji aut wyścigowych, jednak nie było to dla mnie priorytetem. Modele tej generacji były przez cały czas dostępne w całkiem dobrych cenach, jednak dopiero w tym roku zdecydowałem się skorzystać z oferty nieco bardziej korzystnej niż zwykle. Model od Minichamps okazał się świetnym zakupem. Wygląda dobrze i w praktyce trudno byłoby się do czegoś konkretnego przyczepić.