Stanguellini S1100 Aldo Terigi/M. Berti Mille Miglia 1948

Wyścig 1000 Mille Miglia w 1948 zakończył się wygraną Ferrari 166 C Allemano Berlinetta. Kolejne na mecie pojawiły się auta klasy S1.1. Wśród nich na 4. miejscu (3. w klasie S1.1) znalazła się załoga Aldo Terigi/M. Berti w Stanguellini S1100. Stanguellini to włoska firma założona przez Vittorio Stanguelliniego z siedzibą w Modenie, która zajmowała się produkującą samochodów sportowych i wyścigowych. Jej założyciel zaczynał od modyfikowania samochodów Maserati, Alfa Romeo i Fiat do startów w wyścigach. Samochody, znane już jako Stanguellini, uczestniczyły w wielu różnych wyścigach. Poza Mille Miglia i innymi lokalnymi wyścigami można je było spotkać chociażby w 24h Le Mans oraz Formule 2 i 3. Obecnie w Modenie znajduje się Muzeum Stanguellini, a marka pozostaje znana jako jedna z małych włoskich firm, której udało się osiągnąć na torze znaczące rezultaty.

Model, który do mnie trafił to kolejny pochodzący, jak widać z serii „1000 Miglia”. Wykonany został przez Starline i sprawia wrażenie wyciągniętego prosto z ich gablotek do blistra. Nie zauważyłem żadnych różnic, w tym jakościowych 🙂












Reklamy

Mercedes 220A (Ponton) Erwin Bauer/Erwin Grupp Mille Miglia 1956

W dniach 28-29 kwietnia 1956 odbyła się 23. edycja Mille Miglia. Załogi startujące w wyścigu podzielono na wiele kategorii. Auta podzielono pod względem pojemności silników, ale również na sportowe i seryjne. Dystans 1597 km najszybciej pokonała załoga Ferrari 290 MM w klasie sportowej S+2.0 z czasem 11 godzin 37 minut i 10 sekund. W najwyższej dla samochodów seryjnych klasie T/GT+2.0 znalazła się niemiecka załoga Erwin Bauer/Erwin Grupp w Mercedesie 220 A z numerem #509. Załoga dojechała na 25. miejscu z czasem 13 godzin 42 minut i 20 sekund. Stanowiło to 9. miejsce wśród aut klasy T/GT+2.0, w której wygrała załoga Olivier Gendebien/Jacques Washer w Ferrari 250 GT LWB Scaglietti.

Mercedes 220A został niemal w całości został wykonany z plastiku. W moim egzemplarzu zabrakło gwiazdy na masce, którą pierwotnie posiadał. Model ogromną lekkością sprawia wrażenie niezwykle delikatnego, co oderwana gwiazda w przypadku mojego egzemplarza zdaje się potwierdzać.

Otwierane drzwi przednie są ciekawym elementem miniatury, podobnie jak podzespół napędowy, który można zwyczajnie wyciągnąć 🙂

Dodatkowo do modelu dołączony był krótki opis w języku niemieckim wraz z historycznymi zdjęciami 🙂

Tablice rejestracyjne w modelu zdecydowanie nie są poprawne 🙂

Cisitalia 202 SMM Spider Mille Miglia 1947 Tazio Nuvolari / Francesco Carena

O dzisiejszym aucie właściwie już wspomniałem w niedawnym wpisie na temat Cisitalii 202 Coupe. Chodzi oczywiście o zwycięską Cisitalie 202 SMM Spider z roku 1947. Załoga Tazio Nuvolari / Francesco Carena z numerem #179 ukończyła wyścig Mille Miglia na drugim miejscu, wygrywając zmagania w klasie S1.1. Za modelem zacząłem się rozglądać od czasu zakupu wersji Coupe i jak widać udało się dosyć szybko. Model to oczywiście Starline, prezentujący się przyzwoicie 🙂













Cisitalia 202 Mille Miglia 1950 C. Tamburini / V. Fontana

Cisitalia była włoskim producentem aut sportowych i wyścigowych istniejącym od roku 1946. Auta tego producenta wystartowały po raz pierwszy w Mille Miglia w roku 1947, czyli w pierwszym roku po przerwie związanej z zawieszeniem organizowania tego wydarzenia po roku 1940. Debiut okazał się świetny, gdyż model 202 SMM Spider dojechał do mety na drugiej pozycji, będąc pierwszym w swojej klasie (S1.1). Dokonała tego włoska załoga Tazio Nuvolari / Francesco Carena. Dodatkowo dwa pozostałe 202 SMM znalazły się na 3. i 4. miejscu. W aucie znajdował się 4-cylindrowy rzędowy silnik o pojemności 1,089cc, pochodzący z Fiata 1100. W kolejnym roku na starcie pojawiła się również Cisitalia 202 z nadwoziem Coupé, produkowana w latach 1947-1952. Nadwozie tego auta zostało zaprojektowane przez Pinifarinę oraz wykonane z aluminium. Aerodynamika auta, jak na ówczesne czasy była bardzo zaawansowana. Auto posiadało czterocylindrowy rzędowy silnik, znany z wersji Spider. Auta z nadwoziem Coupé powstało 220 sztuk. W 1950 roku na starcie również pojawiło się kilka samochodów tej marki. Jednym z nich była Cisitalia 202, startująca w klasie GT. Załoga C. Tamburini / V. Fontana niestety nie ukończyła wyścigu, dołączając do wielu innych, które wycofały się przedwcześnie. Model ich auta znalazł się w serii „1000 Miglia” wydawnictwa Hachette i kupiony okazyjnie pojawił się w mojej kolekcji 🙂








Model został wykonany dla wydawnictwa przez Starline Models. Przejął charakterystyczne kolorowe wnętrze znane z innych modeli tego producenta. Nie poprawiałem w nim praktycznie niczego. Zamalowałem tylko bolce przednich reflektorów, co niewiele dało oraz wkleiłem od nowa jedną tylną lampę, co nie było, z racji jej niewielkich rozmiarów, łatwe i szybkie. Model wygląda w rzeczywistości całkiem dobrze i zdecydowanie jest warty zakupu, szczególnie teraz, kiedy widać promocyjne ceny modeli z tej serii 🙂

Renault 4CV #2206 Mille Miglia 1954

Mille Miglia (Mille „Tysiąc”, Miglia”Mil”) – wyścig wytrzymałościowy przebiegający drogami publicznymi północnych Włoch, organizowany pierwotnie w latach 1927-1957. Z organizacji wyścigu zrezygnowano po dwóch śmiertelnych wypadkach. Od 1977 roku wznowiony jako Mille Miglia Storica, czyli wyścig przeznaczony dla właścicieli historycznych samochodów sportowych wyprodukowanych przed 1957 rokiem.
W roku 1954 wyścig ten był trzecią rundą Mistrzostw Świata Samochodów Sportowych (World Sportscar Championship). Wystartowało 378 załóg, a sklasyfikowanych zostało 182. Wyścig wygrał Alberto Ascari w Lancia D24. W najniższej klasie oznaczonej jako T750, dojeżdżając na 66. miejscu, zwyciężyła załoga Jean Rédélé/Louis Pons w Renault 4CV.





Jest to pierwszy Eligor w kolekcji, jednak optymistycznie nastawia mnie na kolejne.
U tego samego sprzedawcy kupiłem również Seata 600 od Solido 🙂