Triumph Dolomite Sprint Andy Rouse BSCC 1975

W 1975 aż trzech kierowców ukończyło, składający się z 15 weekendów wyścigowych sezon BSCC, z równą ilością 78 punktów. Byli to odpowiednio Andy Rouse (Triumph Dolomite Sprint należący do klasy B), Win Percy (Toyota Celica GT należąca do klasy A) oraz Stuart Graham (Chevrolet Camaro Z28 należący do klasy D). O tej kolejności w klasyfikacji końcowej kierowców zadecydowała łączna ilość wygranych wyścigów każdego z kierowców. W klasyfikacji producentów z równą ilością 81 punktów wygrał Chevrolet wystawiający auto w klasie D (klasa z największą pojemnością silnika) oraz Triumph startujący w klasie B.

O zakupie modelu zadecydowałem bardzo szybko, bez szczegółowej konfrontacji z rzeczywistym pojazdem. Bryła w porównaniu do chociażby takich modeli z serii jak Sunbeam Imp, czy Austin A40, okazała się w miarę dobra, szczególnie w porównaniu z modelem od Vanguards. W sumie najbardziej szkoda nieudanego charakterystycznego zakończenia dachu nad tylną szybą, jednak nawet cywilny model od Spark nie jest w tym miejscu idealny 🙂










Reklamy

Jaguar Mk II 3.8 Stirling Moss British Saloon Cars Silverstone 1960

W 1960 Stirling Moss znalazł się za kierownicą Jaguara Mk II zespołu Tommy Sopwith Equipe Endeavour w wyścigu samochodów turystycznych na torze Silverstone. Znalazł się na mecie na drugim miejscu, a wygrał Roy Salvadori w konkurencyjnym Jaguarze zespołu John’a Coombs’a.

Model kupiłem wraz z pokazywanym już modelem ZIL-112C. Standardowo podmalowałem mocowania reflektorów, ale też poprawiłem mocowanie listwy nad rejestracją z tyłu. Wygląda na to, że była w jej miejscu jakaś wada odlewu, ale udało się sensownie to zamontować po krótkich poprawkach.

Z prezentacją wstrzymałem się, gdyż okazyjnie trafił do mnie jeszcze jeden Mk II 🙂

Zrobił się w ten sposób mały zbiór modeli tego auta 🙂

 

Rover Vitesse Andy Rouse BSCC 1984

Brytyjskie Mistrzostwa Samochodów Turystycznych (British Touring Car Championship – BTCC) organizowane są przez TOCA od 1958. W latach 1958-1986 pod nazwą British Saloon Car Championship (BSCC). Najwięcej jak dotąd, bo aż czterokrotnie, mistrzem tej serii został Andy Rouse. Dokonał tego w latach 1975, 1983-1985, za każdym razem innym samochodem. W 1984 startował w barwach teamu Industrial Control Services za kierownicą Rovera 3500 Vitesse, startującego w Grupie A, obejmującej auta o pojemności silnika 2501-3600cm3. W sezonie tym, jak wspomniałem, został mistrzem i jednocześnie jedynym kierowcą startującym autem najwyższej kategorii znajdującym się w pierwszej dziesiątce klasyfikacji generalnej.

Mając możliwość zakupu w bardzo dobrej cenie kupiłem pierwsze NEO. Nie przepadam za ich modelami europejskich aut, jednak ten konkretny dosyć pozytywnie do mnie przemawiał. Stwierdziłem też, że IXO dla wydawnictwa ATLAS nie zrobi go lepiej, a koszt zakupu raczej byłby porównywalny. Model jak najbardziej mi się podoba, jednak najbardziej pozytywnie zaskoczył mnie po odkręceniu od podstawki. Spodziewałem się płaskiej podłogi, a tam niespodzianka. Podwozie nadal jest słabo odwzorowane, jednak zdecydowanie lepiej to wygląda niż całkowicie płaski odlew 🙂