Nissan Skyline R32 GT-R Jim Richards Australian Touring Car Championship 1991

Jim Richards w sezonie 1991 kontynuował trwającą od sezonu 1989 współpracę z zespołem Gibson Motorsport przemianowanym na Nissan Motorsport. W sezonie 1991 zespół korzystał z wprowadzonego w trakcie sezonu 1990 modelu Skyline R32 GT-R, a drugim kierowcą pozostał Mark Skaife. Sezon 1991 składał się z 9 wyścigów, a o końcowej klasyfikacji kierowców decydowało 8 najlepszych wyników, gdyż najgorszy wynik był odrzucany. Zasada ta spowodowała, że mistrzem serii został po raz czwarty i zarazem ostatni został Jim Richards, a Mark Skaife który w tym sezonie zdecydowanie poprawił wyniki względem poprzedniego roku znalazł się na drugim miejscu. Dyspozycja kierowców oraz zespołu była na tyle dobra, że aż 6 wyścigów kierowcy Gibson Motorsport ukończyli podwójnym zwycięstwem, a w trzech pozostałych za każdym razem przynajmniej jeden z nich był na podium. Mark Skaife odbił sobie drugie miejsce z sezonu 1991 w kolejnym roku, kiedy pokonał zespołowego partnera i tym samym został mistrzem serii po raz pierwszy.

Modele Nissana Skyline R32 GT-R od APEX już pokazywałem. W tym przypadku poziom montażu, lakieru oraz kalkomanii wydaje się być porównywalny, jednak białe pasy najprawdopodobniej namalowano zbyt wcześnie na poprzednią warstwę farby, przez co widać stosunkowo dużo pęknięć tej białej warstwy lakieru. Ciesze się, że model trafił do mnie, pomimo że obserwowałem go stosunkowo długo i zdecydowałem się dopiero gdy eBay udostępnił ciekawą promocję, której szczegółów jednak już nie pamiętam 🙂

Reklamy

Holden VR Commodore Craig Lowndes ATCC 1996

Craig Lowndes współpracę z zespołem Holden Racing Team (HRT) rozpoczął w 1994, kiedy został ich kierowcą testowym. Wystartował w barwach HRT w kończącym sezon wyścigu Bathurst 1000, w którym stosunkowo mało zabrakło do zwycięstwa i ostatecznie Craig Lowndes oraz Brad Jones ukończyli wyścig na drugim miejscu. W 1996 roku zaliczył swój pierwszy pełny sezon w wyścigach V8 Supercars, rozgrywanych wówczas jeszcze jako ATCC (Australian Touring Car Championship). Wraz z zespołem Holden Racing Team za pierwszym podejściem zdobył tytuł mistrzowski. Po nieudanym występie w 1995, tym razem zwyciężył w Bathurst 1000, gdzie jego zmiennikiem ponownie był Greg Murphy. Po tych sukcesach na kolejny sezon dosyć niespodziewanie przeniósł się do Formuły 3000, gdzie wraz z Juanem Pablo Montoyą startował w zespole RSM Marko. Brak sukcesów oraz budżetu potrzebnego na kolejny sezon startów sprawił , że w 1998 ponownie pojawił się za kierownicą Holdena Commodore zespołu HRT zdobywając swój drugi tytuł mistrzowski, który obronił w 1999.

Po długim czasie zdecydowałem się na zakup kolejnego modelu w skali 1:18. Planowałem Holdena Commodore od Biante w tej skali od dawna, jednak dopiero w ostatnim czasie zebrałem się do wyłożenia większej niż zwykle sumy na pojedynczy model. Trzeba jednak podkreślić, że nie było to dużo, bo w Europie, a tym bardziej w Polsce model widocznie nie jest poszukiwany. W Australii kosztuje zdecydowanie więcej, nie licząc ewentualnego kosztu wysyłki. Miejscami poziom montażu mógłby być lepszy, ale z drugiej strony niedociągnięć jest niewiele. Dziwne wrażenie sprawia swoją wielkością antena na dachu, jednak wydaje się, że taka właśnie była w rzeczywistości. Ogólnie jestem bardzo zadowolony i cieszy mnie fakt, że w końcu się udało 🙂




























Nareszcie udało się zestawić wyścigowe odmiany Holdena Commodore drugiej generacji od Biante w trzech skalach razem, a konkretniej 1:18 razem z 1:43 i 1:64 🙂