Renault Le Car Turbo Patrick Jacquemart IMSA Camel GT 1981

Renault 5 zostało oficjalnie zaprezentowane 10 grudnia 1971 roku, a do produkcji trafiło na początku 1972. Na rynku północnoamerykańskim pojazd zadebiutował w 1976 roku pod nazwą Le Car. Oferowany przez American Motors (AMC) nie powtórzył sukcesu odniesionego w Europie. Import pojazdu zakończono w roku 1983, a sprzedaż w Kanadzie dobiegła końca w roku 1985. W celu zwiększenia sprzedaży poprzez sukcesy w wyścigach, w sezonie 1981 Renault z modelem Le Car pojawiło się w popularnej serii IMSA Camel GT. Kierowcą został dyrektor Renault Racing USA, Patrick Jacquemart. Wyścigi Road Atlanta Camel GT oraz Datsun Monterey Tripple Crown Laguna Seca ukończył na 3. miejscu. Pozostałe trzy wyścigi nie zostały ukończone. Zginął podczas testów auta na torze Mid-Ohio. Przyczyną zgonu było złamanie podstawy czaszki. Przyjaciel kierowcy, Jim Downing, dostrzegł, że pęknięcia czaszki można by uniknąć, gdyby głowa była utrzymywana w podobny sposób, jak przy pomocy pasów ciało kierowcy. Zwrócił się do swojego szwagra, doktora Roberta Hubbarda, który miał duże doświadczenie jako inżynier biomechaniczny, pracując w programie bezpieczeństwa samochodowego firmy General Motors, aby pomógł mu zaprojektować system wsparcia głowy i szyi, który chroniłby przed tymi rodzajami urazów. Celem było stworzenie urządzenia, które zmniejszyłoby prawdopodobieństwo poważnych obrażeń spowodowanych gwałtownym ruchem bezwładnej głowy i kasku podczas wypadku. W 1984 dr Hubbard stworzył pierwszy prototyp urządzenia, składającego się z twardego kołnierza przypinanego do pasów przytwierdzonych do auta oraz do kasku kierowcy za pomocą pasków. Downing zaczął nosić nieprzetestowane urządzenie podczas startów w wyścigach. W 1987 oboje otrzymali patent na stworzone urządzenie, które ostatecznie nazwano HANS (Head and Neck Support). Testy przeprowadzone w 1989r. wykazały, że uderzenia z użyciem HANS znacznie zmniejszały napięcie głowy i szyi, zmniejszając ryzyko urazów. Pomimo tego zainteresowanie produktem przez następne lata było bardzo małe. Sytuacja zmieniła się po dwóch wypadkach w serii NASCAR. W roku 2000 w wieku 19 lat podczas sesji treningowej na torze New Hampshire Motor Speedway w wyniku złamań podstawy czaszki zginął Adam Petty, natomiast rok później w wyniku tych samych obrażeń podczas ostatniego okrążenia wyścigu Daytona 500 śmierć poniósł 7-krotny mistrz serii, Dale Earnhardt. Po jego śmierci władze serii NASCAR rozpoczęły prace nad projektem Car of Tomorrow opracowanym na potrzeby wyścigów serii Sprint Cup, które miały na celu poprawienie bezpieczeństwa kierowców, dzięki wprowadzeniu nowoczesnych rozwiązań, w tym właśnie systemu HANS. Od tego czasu system ten zaczął stawać się standardowym rozwiązaniem używanym przez kierowców wyścigowych i rajdowych.

Wypatrzony na Allegro model od Spark szybko zwrócił moją uwagę. Nie spotkałem się wcześniej ani z tym autem, ani modelem. Sprzedawany był bez opakowania, jednak cena była atrakcyjna. Chwile się zastanawiałem, jednak znalezienie w Internecie lepszych zdjęć szybko zachęciło do zakupu. Miałem obawy o to, jak delikatny model żywiczny przetrwa czas wysyłki bez fabrycznego opakowania, jednak sprzedający odpowiednio się tym zajął i wysłał model przykręcony do podstawki z nałożonym blistrem 🙂

Renault Clio V6 Coen Vink Renault Sport Clio Trophy 2000

Jako następce modelu Spider, promującego markę Renault w wyścigach w Europie, postanowiono stworzyć Clio z centralnie umieszczonym silnikiem. Prace nad autem rozpoczęto w roku 1998, a pierwszy wyścig auta odbył się w kwietniu 1999 w Hiszpanii. Auto posiadało silnik 3.0 V6 o mocy 285 KM, wyczynową skrzynie biegów i zawieszenie oraz w dużym stopniu rurową konstrukcję nadwozia w postaci ramy przestrzennej. Jesienią 1998 roku podczas targów motoryzacyjnych w Paryżu zaprezentowano model tego auta w wersji drogowej. Wzbudził on spore zainteresowanie i niedługo po tym podjęto decyzję o stworzeniu cywilnej wersji auta o koncepcji wersji wyścigowej. Opracowanie projektu powierzono brytyjskiej firmie TWR (Tom Walkinshaw Racing). Produkcję Clio V6 uruchomiono w 2001 roku w Szwecji, gdyż tam, w Uddevalla, TWR ma swoją fabrykę. Do napędu wersji cywilnej wykorzystano silnik V6 o pojemności dokładnie 2946 cm3 i mocy 226KM. Do przeniesienia napędu posłużyła 6-biegowa manualna skrzyna biegów i napędzała koła tylnej osi. W 2003 roku wraz z podstawową odmianą Clio, model V6 przeszedł face lifting. Zmieniono m.in. pas przedni i tylny pojazdu. Z zewnątrz najbardziej wyróżniały się nowe reflektory. Przy okazji poprawiono układ zawieszenia oraz zwiększono moc silnika do 255 KM. Jednocześnie produkcję pojazdu przeniesiono do Francji, gdzie zakończono ją w 2005 roku.
Puchar, z myślą o którym powstało to auto, nazwano Renault Sport Clio Trophy. Organizowano go w latach 1999-2002, a na ostatni sezon 2003 zmienił nazwę na Clio Speed Trophy.

Modele aut z tego pucharu wykonało Universal Hobbies. Według informacji na opakowaniu trafił do mnie model z sezonu 2000, w którym Coen Vink znalazł się na 6. miejscu w klasyfikacji końcowej. Mocowania świateł z tyłu nie są w rzeczywistości aż tak widoczne jak na zdjęciach i przy braku jakichkolwiek niedociągnięć montażowych model sprawia świetne wrażenie 🙂