Zwycięzca i Wicemistrz 2007 V8 Supercar Championship Series

Jedną z większych zmian przed sezonem 2007 V8 Supercar Championship Series była zmiana systemu punktacji. Punkty przyznawano odtąd wyłącznie za 15 miejsc, podczas gdy dotąd przypisywano je aż do 32 miejsca na mecie. Zmiana punktacji pezyczyniła się do rozstrzygnięcia wyniku mistrzostw różnicą zaledwie dwóch punktów, co po raz ostatni nastąpiło wcześniej w sezonie 1978 Australian Touring Car Championship. Warto jednak zauważyć, że rozgrywano wówczas 8 wyścigów, a w sezonie 2007 łącznie przez 14 weekendów odbyło się ich 37. W ten sposób mistrzem serii sezonu 2007 został Garth Tander z zespołu HSV Dealer Team, który stanowił następstwo zespołu K-Mart Racing Team. Ze stratą 2 punktów sezon ukończył Jamie Whincup z Triple Eight Race Engineering, startującego od tego sezonu w nowych barwach Vodafone, które zastapiły malowanie Betta Electrical. Garth Tander po udanym sezonie znalazł sie od kolejnego roku w Holden Racing Team, gdzie startował do końca sezonu 2016.

Zestaw dwójki najlepszych kierowców sezonu 2007 od Classic Carlectables kupiłem razem z prezentowanym już zestawem podium wyścigu 2008 Supercheap Auto Bathurst 1000 i prezentuje się on w podobny sposób. Kolor modelu w barwach Vodafone jest na tyle ciekawy, że na żadnych zdjęciach zarówno moich ani auta 1:1 nie jest taki jak na modelu. Nie jest to ani czerwony, ani różowy, ani pomarańczowy i w sumie w aucie z kolejnego sezonu jest tak samo, jednak tutaj z racji większej ilości tego koloru jest to jeszcze bardziej widoczne, a właściwie odmienne na moich zdjęciach w odniesieniu do rzeczywistości. Szkoda, bo kolor naprawdę ciekawy 🙂

Reklamy

Podium wyścigu 2008 Supercheap Auto Bathurst 1000

W roku 2008 wyścig Supercheap Auto Bathurst 1000 odbył się 12 października i był 25 rundą serii V8 Supercar. Triumf po pokonaniu 161 okrążen toru Mount Panorama Circuit odniosła załoga Jamie Whincup / Craig Lowndes z Triple Eight Race Engineering (Team Vodafone). Na drugim miejscu dojechała załoga Jason Richards / Greg Murphy z Tasman Motorsport (Sprint Gas Racing). Trzecie miejsce startowe utrzymała na mecie załoga James Courtney / David Besnard z Jeld-Wen Motorsport (Stone Brothers Racing). Jamie Whincup po wygranej w wyścigu objął prowadzenie w klasyfikacji kierowców, a ostatecznie wygrywając jeszcze 9 wyścigów został mistrzem serii sezonu 2008.

Nie sądziłem, że uda się zdobyć kiedykolwiek, a przynajmniej w najbliższym czasie, którykolwiek z zestawów od Classic Carlectables zawierający auta z podium wyścigu Bathurst 1000. Niespodziewanie pojawiła się możliwośc zakupu zestawu oznaczonego numerem 43660, w dodatku w świetnej cenie, więc zdecydowałem się skorzystać z tej okazji. Zestaw ten jest w moim odczuciu co prawda najmniej atrakcyjny wizualnie z wszystkich, które powstały, jednak jego posiadanie i tak mnie cieszy. Do zestawu nie ma dołączonego certyfikatu tak jak do pojedynczych modeli, jednak w pewnym sensie jest nim tekturowa podstawka, na której znajduje się numer zestawu z wydanych 1200 sztuk. Małym minusem modeli z tego wydania jest w moim odczuciu nieco niższa jakość montażu zawartych w nim miniatur, jednak jest i tak świetna na tle modeli tego producenta z późniejszych lat.














 

Ford BA Falcon Craig Lowndes / Glenn Seton Bob Jane T-Marts Bathurst 1000 2004

Ford Performance Racing w wyścigu Bob Jane T-Marts Bathurst 1000 w 2004 roku wystawiło załogę złożoną z podstawowych zawodników zespołu, którymi byli Craig Lowndes i Glenn Seton, natomiast w drugim aucie znaleźli się Alain Menu i Adam Macrow. Wyścig ten był 18. rundą serii V8 Supercar Championship w tym sezonie i dla dodatkowej załogi zespołu zakończył się po 43 okrążeniach. Więcej szczęścia miała startująca z 9. miejsca załoga w podstawowym składzie, która znalazła się na mecie na 2. miejscu, bardzo udanym na tle sezonu, w którym osiągi oraz niezawodność auta pozostawiały wiele do życzenia, szczególnie dla fabrycznej ekipy. Drugie miejsce dla Glenna Setona było najlepszym wynikiem w sezonie i zarazem jedynym na miejscu wyższym niż 10. na mecie. W przypadku Craiga Lowndesa było podobnie, jednak poza wyścigiem w Bathurst znalazł się na podium jeszcze 3 razy. Glenn Seton dzięki mniejszej ilości awarii i tym samym punktowaniem w większej ilości wyścigów znalazł się na 15. miejscu w klasyfikacji kierowców, natomiast Craig Lowndes musiał zadowolić się 20. miejscem, które po tym jak ogłosił, że sezon 2018 będzie jego ostatnim w roli pełnoetatowego zawodnika najprawdopodobniej pozostanie najgorszym wynikiem w pełnym sezonie startów w tej serii. Po bezowocnym sezonie 2004 Lowndes przeniósł się już na stałe do zespołu Triple Eight Race Engineering, z krórym powrócił do bycia czołowym kierowcą serii, zajmując wyłącznie 2 i 4 miejsca na koniec sezonów w latach 2005-2016. Obecnie zajmuje 5. miejsce i dysponuje konkurencyjnym autem, więc na równie nieudany sezon jak 2004 się nie zapowiada. Glenn Seton po roku 2004 również opuścił Ford Performance Racing i na ostatni pełny sezon startów w serii przeniósł się do zespołu Dick Johnson Racing.

Do modelu Forda BA Falcon w malowaniu Caterpillar podchodziłem już kilkukrotnie, jednak za każdym razem bez powodzenia. Ostatecznie model trafił do mnie z Australii i jednocześnie w najbardziej pożądanej odmianie z wyścigu w Bathurst. 🙂

Ford BA Falcon Mark Winterbottom V8 Supercar Championship 2005

Mark Winterbottom drugi pełny sezon startów w serii V8 Supercar Championship kontynuował z Larkham Motor Sport, a drugim podstawowym kierowcą zespołu na sezon 2005 pozostał Jason Bargwanna. Podczas pierwszego wyścigu rundy w Chinach Mark Winterbottom miał niegroźnie wyglądający wypadek, który mógł mieć fatalne konsekwencje. Kierowca uderzył swoim autem w metalową pokrywę ściekową poderwaną przez inne auto i ważącą jak się okazało około 20 kg. Pokrywa uszkodziła siedzisko fotela kierowcy i rozcięła podłogę auta, jednak Winterbottom miał w tej sytuacji tyle szczęścia, że zupełnie nic mu się nie stało. Łączne uszkodzenia auta oszacowano na 75 000 AUD. Ogółem sezon 2005 nie był dla kierowców Larkham Motor Sport udany. Jason Bargwanna po udanym sezonie 2004, tym razem znalazł się na 26 miejscu w klasyfikacji kierowców, a Mark Winterbottom był 29. W październiku zespół ogłosił przedłużenie kontraktów ze swoimi kierowcami, jednak później Larkham przyjął ofertę wykupienia kontraktu Winterbottoma przez Ford Performance Racing. Ostatecznie zaakceptował również ofertę władz serii, która wykupiła licencje teamu na starty w ramach planu zmniejszenia ilości zespołów. Tym samym działalność zespołu Larkham Motor Sport po sezonie 2005 została zakończona. Jason Bargwanna na kolejny sezon dołączył do WPS Racing, gdzie Mark Larkham został przez krótki czas kierownikiem zespołu.

Model od Classic Carlectables dotarł do mnie z Australii. Sprzedający wśród wystawionych w licytacji modeli sprzedawał wówczas oba auta zespołu Larkham Motor Sport z sezonu 2005. Auto Marka Winterbottoma wystawione było jako uszkodzone ze względu na oderwane elementy spojlera, a Jasona Bargwanny jako nieuszkodzone, jednak na zdjęciach w gablotce wydawało mi się, że ma sklejony spojler z widocznymi znacznymi ilościami kleju. Z tego względu drugie z aut od razu sobie odpuściłem, natomiast mając doświadczenie z uszkodzeniami spojlera w tym modelu postanowiłem zaryzykować i zalicytować uszkodzony model. Cena końcowa okazała się atrakcyjna i zdecydowanie niższa niż modelu auta Bargwanny, a nawet niższa niż koszt wysyłki. Sprzedający zgodnie z moimi sugestiami świetnie zabezpieczył przesyłkę, oddzielając oderwane elementy spojlera od modelu, a uszkodzenie zgodnie z moimi oczekiwaniami polegało wyłącznie na rozklejeniu się elementów.

Do zdjęć nawet tego nie sklejałem, tylko odpowiednio złożyłem. 🙂

Ford BA Falcon Craig Lowndes V8 Supercars Championship Runner Up 2005

O sezonie 2005 w wykonaniu Craiga Lowndesa pisałem już przy okazji prezentacji modelu 2888-0 od Classic Carlectables. W tym wpisie wspominałem również o tym, że malowanie modelu nie pokrywa się w pełni z tym, jakie można znaleźć na zdjęciach auta z tego sezonu. Nie dawało mi to spokoju, więc zdecydowałem się zalicytować w Niemczech model o oznaczeniu 2888-2 z sezonu 2005, wydany w maju 2006 roku i mający malowanie pokrywające się z tym, w którym auto brało udział w wyścigach. Krótko przed zalicytowaniem zorientowałem się o braku możliwości zapłaty przy pomocy PayPal’a, jednak stwierdziłem, że na forum na pewno ktoś pomoże mi z przelewem zagranicznym i nie zawiodłem się.

W odróżnieniu od pokazywanego wcześniej modelu, ten wyróżnia się delikatnie innym odcieniem bazowym, ale także posiada prawidłowe malowanie chociażby zderzaków, czy reklam na dachu. Pojawiły się również felgi, które zespół wprowadził w dalszej części sezonu 2005. Classic Carlectables wydało jeszcze model oznaczony jako 2888-1, przedstawiający auto z czwartego weekendu wyścigowego sezonu, jednak w tej chwili nie planuje jego zakupu, natomiast model 2888-0 stał się ostatnio bardzo łatwo osiągalny i to nawet w dużych ilościach i bardzo niskiej cenie 🙂