Fiat Abarth Grande Punto S2000 Toni Gardemeister/Tomi Tuominen Monte Carlo 2010

Rajd Monte Carlo w 2010 roku stanowił inauguracyjną rundę serii Intercontinental Rally Challenge (IRC). IRC rozgrywano w latach 2006-2012, po czym zostało połączone z Rajdowymi Mistrzostwami Europy, natomiast w latach 2009-2011 Rajd Monte Carlo był pierwszą rundą tych mistrzostw. Na starcie 78. edycji pojawiły się trzy załogi startujące Fiatem Abarth Grande Punto S2000. Niestety żadna z nich nie ukończyła rajdu. Toni Gardemeister i Tomi Tuominen startujący w zespole Astra Racing odpadli z powodu awarii na 11 oesie.

Pojawienie się w mojej kolekcji modelu Fiat Abarth Grande Punto S2000 było planowane od dawna i w końcu się zdecydowałem. Wybrałem model gazetowy, który moim zdaniem prezentuje się bardzo dobrze 🙂












Odmiana cywilna kupiona pod marką Cararama jest u mnie od dawna, niemal od początku przygody ze skalą 1:43. Model, sprzedawany właściwie jako zabawka, spodobał mi się wówczas bardziej niż znacznie droższa odmiana od Norev, w której przede wszystkim lusterka były i są dla mnie nie do zaakceptowania.



Reklamy

Fiat 600 Multipla

Fiat 600 Multipla pojawił się na rynku w 1956 i powstał na bazie produkowanego od 1955 modelu 600. Wnętrze Multipli mieściło 6 osób. Silnik w obu autach umieszczony był z tyłu i napędzał koła tylne. Pierwotnie posiadał pojemność 633 cm³ i osiągał moc 22 KM, co pozwalało osiągać prędkość maksymalną 95 km/h. W późniejszym czasie pojawiła się wersja oznaczona jako 600D i posiadała silnik o pojemności 767 cm³ i mocy 29 KM, dzięki czemu prędkość maksymalna wzrosła do 105 km/h. Produkcję modelu 600 Multipla zakończono w 1969. Fiat z nazwą Multipla powrócił dopiero w 1997 prezentując podczas Międzynarodowego Salonu Samochodowego w Genewie auto bazujące na płycie podłogowej modelu Bravo/Brava. Produkcja tego znanego auta o dyskusyjnej stylistyce rozpoczęła się w 1998 i trwała do 2004, kiedy pojawiła ostatnia odmiana Multipli, która otrzymała bardziej konwencjonalną stylistykę. Od 2008 chiński koncern motoryzacyjny Zhejiang Zotye Auto Co. rozpoczął licencyjną produkcję pod nazwą Zotye Emotion JNJ 7160 HS. Produkcja Multipli w Europie zakończyła się w 2010 roku.

Z zakupem modelu 600 Multipla zwlekałem i ostatecznie się to opłaciło, dzięki świetnej promocji. Model produkcji Norev pochodzi z serii gazetowej. Pomimo, że zupełnie nic w nim nie poprawiałem, jak widać prezentuje się bardzo dobrze 🙂

Ostatnia generacja Multipli od Solido to właściwie pierwszy model, jaki zakupiłem z myślą o rozwoju kolekcji w stronę skali 1:43. Niestety nie posiadam nadal najbardziej dyskusyjnego wcielenia z 1998.

 

Fiat 615 Ferrero

Fiat 615 produkowany był przez koncern Fiat S.p.A. w latach 1951-1965. Zastąpił on model 1100 ELR. Auto powstawało również jako Steyr 260 w latach 1953–1968 oraz pod marką Zastava o oznaczeniach 615B i 620B w latach 1956–1975 oraz 615 i 616 w latach 1960–1985. Auto występowało w zabudowach furgon, skrzyniowej oraz osobowej. Następcą został Fiat 616.

Model z serii gazetowej przedstawia zabudowę typu furgon. Gdy tylko pojawił się na rynku bardzo mi się spodobał, jednak jego ceny były wtedy w moim odczuciu zbyt wysokie, a z czasem trafił do mnie za naprawdę niewiele 🙂

Powyższe zdjęcia znalezione na blogu fiat-miniature.skyrock.com potwierdza prawdziwość malowania Ferrero. W modelu poprawiłem osadzenie reflektora, gdyż w tym modelu zarówno szkiełko jak i odbłyśnik mają swoje konkretne miejsce. Podmalowałem też niewielki ubytek chromu na srebrno oraz mocowania reflektorów na biało i model był gotowy. Zdjęcia zrobiłem na innym niż zwykle tle, gdyż bardzo niewidoczna robiła się na białym tle kremowa część nadwozia 🙂

Fiat 131 Abarth Salvador Servià – Alex Brustenga Monte Carlo 1979

W 1974 Fiat używa w rajdach model 124 – ten nie jest jednak konkurencyjny i potrzebny jest następca. W 1975 roku fabryka uruchamia program, który zakłada zdobycie mistrzostwa świata. Bazując na podwoziu 131 Mirafiori Special zbudowano prototyp o nazwie SE031. Samochód kierowany w pierwszym starcie przez Giorgio Pianta i Bruno Scabin, pomimo zgłaszanych problemów z zawieszeniem i skrzynią biegów, zdobył wygraną w tygodniowym wyścigu Giro d’Italia. Mimo, że przed tym wyścigiem SE031 odbył bardzo małą ilość testów, od samego początku pokazał duży potencjał auta na najbliższe lata. Pod maską umieszczono silnik V6 pochodzący z modelu 130. Standardowy silnik o pojemności 3,2 litra, został zmodyfikowany przez Abarth i osiągnął pojemność 3481cm3. Przy pomocy trzech gaźników Weber 48 IDF silnik osiąga 270 KM przy 6800 obr., zaś prędkość maksymalna wynosi 260 km/h. Pięciostopniowa przekładnia pochodząca z DeTomaso Pantera umieszczona została z tyłu przed tylną osią, dla lepszego rozkładu masy. Aby pomieścić ogromne koła i silnik Fiat zwrócił się do Bertone – fabryki, która opracowała poszerzone nadwozie. Masa całkowita wyniosła 1120 kg. Duże wloty powietrza i spoilery zapewniły skuteczny przepływ powietrza. Stylistykę wersji rajdowej również opracowało Bertone. Używano w niej czterocylindrowy silnik rzędowy o pojemności 1995cm3 i mocy 215KM, zwiększonej w późniejszych latach do 235KM. Model 131 przygotowany do rajdów zastąpił 124 w marcu 1976, a w latach 1977-1980 zdobywał mistrzostwo w klasyfikacji konstruktorów. Z jego pomocą w 1978 Markku Alén zdobył mistrzostwo świata, a w 1980 dokonał tego Walter Röhrl.

Model Fiata 131 Abarth z Rajdu Monte Carlo 1979 postanowiłem kupić głównie z chęci sprawdzenia poziomu wykonania tych modeli. Na zdjęciach nigdy mnie nie zachwycał, jednak w rzeczywistości bardzo pozytywnie zaskoczył. Największym minusem modelu są bolce w reflektorach i dosyć marne światła z tyłu. Wszystkie są jednak małe i przy tylu świetnie nałożonych kalkomaniach nie zwracają na siebie uwagi. Nic w modelu nie poprawiałem, a gdybym tylko model rozebrał to usunąłbym jak zwykle przezroczyste lusterko wewnętrzne. Antena na dachu sprawia wrażenie twardej i łamliwej, jednak w rzeczywistości jest bardzo elastyczna. Auto załogi Salvador Servià/Alex Brustenga musiało się wycofać i tym samym nie ukończyło rywalizacji.

W rzeczywistości wygląda zdecydowanie lepiej. W kolekcji od dawna mam 031 i niestety nie wygląda już aż tak dobrze, jednak cieszę się, że jest 🙂