MG EX257 Mark Blundell / Julian Bailey / Kevin McGarrity 24h Le Mans 2002

Podczas 70. edycji wyścigu 24h Le Mans w 2002 roku zespół MG Sport & Racing Ltd. podobnie jak w roku poprzednim pojawił się z dwoma MG EX257, które zbudowała Lola. Pojazdy te należały do klasy LMP675, która wykorzystywała mniejsze silniki z turbodoładowaniem, ale jednocześnie konstrukcje te były lżejsze, dzięki czemu walka z najwyższą klasą LMP900 miała być wyrównana. MG EX257 napędzał silnik L4 o pojemności niespełna 2 litrów, pochodzący z cywilnych konstrukcji MG i wyposażony w jedną turbosprężarkę firmy Garrett. Lola przygotowując dla MG projekt B01/60 oparła się w dużym stopniu na stworzonym wcześniej B2K/40. Start zespołu MG w 70. edycji wyścigu 24h Le mans okazał się bardziej udany niż w poprzednim roku, jednak ponownie oba auta nie ukończyły rywalizacji. Poprawiona niezawodność konstrukcji pozwoliła przejechać większy dystans, jednak problemy ze skrzynią biegów wyeliminowały samochód załogi Anthony Reid / Warren Hughes / Jonny Kane z numerem #26 po 129 okrążeniach zmodyfikowanej względem poprzednich lat pętli Circuit de la Sarthe. Auto z numerem #27 załogi Mark Blundell / Julian Bailey / Kevin McGarrity wycofało się bliżej końca rywalizacji, po tym jak po przejechaniu 219 okrażeń awarii uległ silnik. W wyścigu pojawił się również trzeci egzemplarz MG EX257 zespołu Knight Hawk Racing, jednak auto wycofano jeszcze szybciej niż pojazdy fabrycznego zespołu. Konstrukcja MG EX257 dużo lepiej sprawdziła się w American Le Mans Series, gdzie w sezonie 2002 zespoły KnightHawk Racing i Intersport Racing znalazły się na czele klasyfikacji klasy LMP675, pokonując zespół Archangel Motorsports korzystający z modelu Lola B2K/40. Dwa nieudane lata startów oraz problemy finansowe grupy MG Rover spowodowały zakończenie startów fabrycznego zespołu MG Sport & Racing Ltd., jednak Lola kontynuowała sprzedaż samochodów klientom, oferując wsparcie techniczne wraz z Advanced Engine Research. Pozwoliło to na zdominowanie sezonu 2003 w American Le Mans Series, gdzie Dyson Racing Team i Intersport Racing wygrały w swojej klasie wszystkie wyścigi sezonu, w tym ostatni wyścig autem drugiego z tych zespołów wyposażonym w wolnossący silnik Judd KV675 3.4L V8. Samochody startowały później w Ameryce i Europie zarówno z silnikami L4 jak i V8 aż do początku roku 2007.

Model MG EX257 z serii gazetowej zauważyłem w atrakcyjnej cenie w Hiszpanii i postanowiłem zakupić przy najbliższej możliwości. Mój egzemplarz pozbawiony jest konkretnych błędów montażowych czy lakierniczych, jednak posiada błąd odlewu lewego nadkola z tyłu i z tego co przejrzałem zdjęcia innych sztuk, jest to kwestia dotycząca tego konkretnego egzemplarza. Muszę przyznać, że mimo tego błędu miniatura na tle innych posiadanych przeze mnie gazetowych modeli z wyścigu 24h Le Mans wypada bardzo dobrze.
















Reklamy

10 uwag do wpisu “MG EX257 Mark Blundell / Julian Bailey / Kevin McGarrity 24h Le Mans 2002

  1. Hermoso prototipo Arek, como todos los fabricados por Lola Cars. Los spider no son mis predilectos, los prefiero en versión coupé cerrada, pero el colorido es maravilloso.
    Abrazo!
    Piękny prototyp Areka, jak wszystkie produkowane przez Lola Cars. Pająk nie jest moim ulubionym, wolę go w wersji zamkniętego coupe, ale kolor jest wspaniały.
    Przytul!

    Polubienie

  2. Zawsze mi się podobały wyścigowe barwy MG. Zarówno na rajdowym MG ZR, jak i na tym bolidzie połączenie czerni, szarości i jaskrawej zieleni robi wrażenie. Loga HotWheels tylko dopełniają efektu 🙂
    Szkoda, że MG nie miało za dużo szczęścia do motorsportu.
    Opisany tutaj przypadek przypomina mi trochę Hondę, która oddała mistrzowski Bolid F1 w ręce Rossa Brawna za 1$. 🙂 Tutaj tak samo, zespół zaczął wygrywać po odejściu fabryki…

    Pozdrawiam!

    Polubienie

    1. Rajdowe MG ZR w tych barwach widziałbym u siebie. Odnośnie Hondy to tutaj wygląda to trochę inaczej. Konstrukcja Loli z silnikiem MG spisywała się po prostu lepiej na krótszych niż 24h dystansach.
      Pozdrowienia

      Polubienie

      1. Niestety ZR nie powstał w postaci diecasta do tej pory 😦 jedynie kiedyś Provence Moulage zrobiło kit do złożenia i pomalowania.

        Polubienie

            1. Dokładnie, chociaż akurat Fiesta przynajmniej całkiem udana. MG to najszybciej spodziewałbym się od Spark lub coś w tym kierunku, w IXO w tym przypadku póki co nie wierzę 😀
              Pozdrowienia

              Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s