Polski Fiat 125p

Polski Fiat 125p został wprowadzony do produkcji w 1967 roku jako następca modelu Warszawa 223/224. Produkowany był w fabryce FSO w Warszawie na podstawie licencji firmy Fiat, a po jej wygaśnięciu w 1983 roku nazwa została zmieniona na FSO 125p. Samochód dostępny był początkowo wyłącznie jako 4-drzwiowy sedan. W 1972 roku do oferty dołączyła odmiana kombi, a trzy lata później pick-up. Przez cały okres produkcji przeprowadzane były liczne modernizacje modelu, a najbardziej widoczna z nich przygotowana została dla rocznika 1975, oznaczanego jako MR’75. Zmieniono wówczas zauważalnie wygląd przedniej i tylnej części nadwozia oraz wnętrze. Produkcje potocznie nazywanego w Polsce Dużego Fiata zakończono w 1991 roku.

Drugi numer serii Samochody PRL wydawnictwa Hachette zgodnie z oczekiwaniami zawiera model Polskiego Fiata 125p w skali 1:24. Udało mi się go znaleźć stacjonarnie, jednak do punktu, który wcześniej otrzymał 3 Polonezy, Fiat dotarł tylko jeden, co sugeruje, że nakład może być zmniejszony lub rozprowadzony po większej ilości lokalizacji. Sam model mimo, że jest całkiem w porządku, na tle Poloneza nie sprawia aż tak dobrego wrażenia. Poziom montażu jest podobny, jednak np. światła z tyłu namalowane na chromowanych elementach plastikowych zaburzają ostateczny odbiór. Warto wspomnieć, że model w skali 1:43 wydany w kolekcji Kultowych Aut PRL-u ma światła tylne znacznie lepiej wykonane, a stanowiąca osobny element tylna ściana modelu 1:24 sugeruje powiązania tych dwóch miniatur. Zastrzerzenia można mieć również do przedniej tablicy rejestracyjnej umieszczonej na zderzaku, a nie pod nim. Pozostałe detale wydają się trzymać poziom Poloneza z pierwszego numeru, dzięki czemu 125p w 1:24 stanowi mimo swoich słabości interesujący model.

















Reklamy

Holden VE Commodore Garth Tander 2011 International V8 Supercars Championship

Australijskie wyścigi stanowiące kontunuację rozgrywanego od 1960 Australian Touring Car Championship od roku 2011 przyjęły nazwę International V8 Supercars Championship, zastępując dotychczas używane V8 Supercar Championship Series. W Holden Racing Team kierowcami głównego zespołu byli Garth Tander i James Courtney, natomiast skład podległego Walkinshaw Racing ograniczono do jednego auta, w którym znalazł się Fabian Coulthard. Mistrzostwa rozpoczęły się 10 lutego na Bliskim Wschodzie na torze Yas Marina Circuit w Abu Zabi, a zakończyły się 4 grudnia na torze Homebush Street Circuit w Australii. Po 28 wyścigach sezonu rozegranych podczas 15 weekendów wyścigowych Holden Racing Team znalazł się na 4 miejscu w klasyfikacji zespołów. Garth Tander ponownie był 5, a James Courtney ukończył mistrzostwa na 10 miejscu. Największym sukcesem sezonu dla zespołu była wygrana w wyścigu 2011 Supercheap Auto Bathurst 1000. Zwyciężyła wówczas z przewagą 0,3 s załoga Garth Tander / Nick Percat.

Mając do wyboru oba auta Holden Racing Team z sezonu 2011 zdecydowałem się na to, którym jeździł Garth Tander. Szczerze mówiąc malowanie z tego sezonu bardzo mi się podoba i nie wykluczam dokupienia również auta drugiego kierowcy, którego malowanie jest identyczne.