Holden VX Commodore Jason Bargwanna V8 Supercar Championship 2002

Jason Bargwanna sezon 2002 serii V8 Supercar Championship spędził po raz ostatni w zespole Garry Rogers Motorsport, w którym zadebiutował w 1998 roku. W 2002 zdobył dwa miejsca na podium, w tym wygrał w drugim wyścigu na torze Surfers Paradise. W klasyfikacji końcowej sezonu znalazł się na 13. miejscu, po czym przeniósł się do zespołu Larkham Motor Sport.

Na początku sierpnia, będąc jedynym licytującym, wygrałem za cenę początkową 5 modeli od Classic Carlectables wystawionych w jednej aukcji. Aukcję wyłapał dopiero trzeci z filtrów, jakie stosuje do wyszukiwania modeli australijskich i kilka dni wcześniej chciałem go usunąć, gdyż wcześniej znajdował zawsze to samo co pozostałe. Najprawdopodobniej sprzedający z Niemiec wystawił modele w nieco innej kategorii i pewnie dlatego byłem jedynym zainteresowanym. Modele postanowiłem zaprezentować zaczynając od najstarszego, a tym okazał się Holden VX Commodore z roku 2002, wspomnianego na wstępie kierowcy. Model wymagał przyklejenia elementu klatki bezpieczeństwa, oczywiście po tej stronie, gdzie w drzwiach przednich znajduje się szyba. Na odkręcenie podwozia w modelach Classic Carlectables jeszcze nie mam pomysłu, a problem stanowi śrubka z przodu schowana pod zderzakiem. Problem udało się jednak rozwiązać, nanosząc klej przy pomocy rozgiętego spinacza i dociskając element wkrętakiem do czasu wyschnięcia. Życzyłbym sobie tak niewielkich uszkodzeń w ostatnim czasie, ale do tych prezentacji jeszcze dosyć dużo kupionych wcześniej modeli pozostało 🙂

Zestawienie Classic Carlectables z AutoArt wypada bardzo dobrze, gdyż bryły są bardzo zbliżone. O ile jakość spasowania elementów oraz malowania w AutoArt wypada korzystniej, o tyle zainteresowałem się odmiennymi światłami z tyłu i producent zastosował reflektory z wersji VT z pomarańczowymi kierunkowskazami, podczas gdy w VX wyłączone nie były widoczne.

Reklamy

Renault Le Car Turbo Patrick Jacquemart IMSA Camel GT 1981

Renault 5 zostało oficjalnie zaprezentowane 10 grudnia 1971 roku, a do produkcji trafiło na początku 1972. Na rynku północnoamerykańskim pojazd zadebiutował w 1976 roku pod nazwą Le Car. Oferowany przez American Motors (AMC) nie powtórzył sukcesu odniesionego w Europie. Import pojazdu zakończono w roku 1983, a sprzedaż w Kanadzie dobiegła końca w roku 1985. W celu zwiększenia sprzedaży poprzez sukcesy w wyścigach, w sezonie 1981 Renault z modelem Le Car pojawiło się w popularnej serii IMSA Camel GT. Kierowcą został dyrektor Renault Racing USA, Patrick Jacquemart. Wyścigi Road Atlanta Camel GT oraz Datsun Monterey Tripple Crown Laguna Seca ukończył na 3. miejscu. Pozostałe trzy wyścigi nie zostały ukończone. Zginął podczas testów auta na torze Mid-Ohio. Przyczyną zgonu było złamanie podstawy czaszki. Przyjaciel kierowcy, Jim Downing, dostrzegł, że pęknięcia czaszki można by uniknąć, gdyby głowa była utrzymywana w podobny sposób, jak przy pomocy pasów ciało kierowcy. Zwrócił się do swojego szwagra, doktora Roberta Hubbarda, który miał duże doświadczenie jako inżynier biomechaniczny, pracując w programie bezpieczeństwa samochodowego firmy General Motors, aby pomógł mu zaprojektować system wsparcia głowy i szyi, który chroniłby przed tymi rodzajami urazów. Celem było stworzenie urządzenia, które zmniejszyłoby prawdopodobieństwo poważnych obrażeń spowodowanych gwałtownym ruchem bezwładnej głowy i kasku podczas wypadku. W 1984 dr Hubbard stworzył pierwszy prototyp urządzenia, składającego się z twardego kołnierza przypinanego do pasów przytwierdzonych do auta oraz do kasku kierowcy za pomocą pasków. Downing zaczął nosić nieprzetestowane urządzenie podczas startów w wyścigach. W 1987 oboje otrzymali patent na stworzone urządzenie, które ostatecznie nazwano HANS (Head and Neck Support). Testy przeprowadzone w 1989r. wykazały, że uderzenia z użyciem HANS znacznie zmniejszały napięcie głowy i szyi, zmniejszając ryzyko urazów. Pomimo tego zainteresowanie produktem przez następne lata było bardzo małe. Sytuacja zmieniła się po dwóch wypadkach w serii NASCAR. W roku 2000 w wieku 19 lat podczas sesji treningowej na torze New Hampshire Motor Speedway w wyniku złamań podstawy czaszki zginął Adam Petty, natomiast rok później w wyniku tych samych obrażeń podczas ostatniego okrążenia wyścigu Daytona 500 śmierć poniósł 7-krotny mistrz serii, Dale Earnhardt. Po jego śmierci władze serii NASCAR rozpoczęły prace nad projektem Car of Tomorrow opracowanym na potrzeby wyścigów serii Sprint Cup, które miały na celu poprawienie bezpieczeństwa kierowców, dzięki wprowadzeniu nowoczesnych rozwiązań, w tym właśnie systemu HANS. Od tego czasu system ten zaczął stawać się standardowym rozwiązaniem używanym przez kierowców wyścigowych i rajdowych.

Wypatrzony na Allegro model od Spark szybko zwrócił moją uwagę. Nie spotkałem się wcześniej ani z tym autem, ani modelem. Sprzedawany był bez opakowania, jednak cena była atrakcyjna. Chwile się zastanawiałem, jednak znalezienie w Internecie lepszych zdjęć szybko zachęciło do zakupu. Miałem obawy o to, jak delikatny model żywiczny przetrwa czas wysyłki bez fabrycznego opakowania, jednak sprzedający odpowiednio się tym zajął i wysłał model przykręcony do podstawki z nałożonym blistrem 🙂