Dallara F395 Opel Norberto Fontana Niemiecka Formuła 3

Podczas sezonu 1995 Niemieckiej Formuły 3 kierowcy startowali w dwóch klasach. W klasie A startowali kierowcy używający najnowszego podwozia Dallara F395, natomiast zawodnicy klasy B korzystali z F394 oraz F393. Argentyński kierowca, Norberto Fontana, startował w Klasie A w zespole KMS, używając podwozia o numerze F395/009 z silnikiem Opla. Był to jego drugi sezon startów w tej serii, gdzie po 6. miejscu w poprzednim sezonie, tym razem został mistrzem. W drodze do mistrzostwa wygrał 10 spośród 16 wyścigów, pokonując startującego również drugi sezon Ralfa Schumachera o 85 punktów.

Gdy na Allegro pojawiły się F395 zarówno mistrza, jak i wicemistrza sezonu 1995, postanowiłem licytować, spodziewając się niskich cen końcowych. Dallara Schumachera bez zaskoczenia sprzedała się w nieco wyższej cenie. F395 z reklamami Red Bull od początku wizualnie bardziej mi się podoba, a na Schumachera przyjdzie jeszcze czas. Model sprawia dobre wrażenie, jednak widać po nim, że został opracowany wcześniej, niż sugeruje to jego nowsze już opakowanie. Na wlocie powietrza z boku widać łączenie formy. Również figurka kierowcy wykonana jest dosyć słabo i nie miałoby to dla mnie znaczenia bo i tak nie przepadam za tym elementem, jednak w tym przypadku jest bardzo dobrze widoczna. Trzeba jednak przyznać, że są to jedyne słabe punkty modelu, a reszta jest absolutnie poprawna 🙂









Reklamy

Alfa Romeo 2000 GTAm Rob Slotemaker ETCC 1970

Europejskie Mistrzostwa Samochodów Turystycznych organizowane przez FIA od roku 1963 nosiły nazwę European Touring Car Challenge. Od sezonu 1970 nazwę zmieniono na European Touring Car Championship i przetrwała ona do pierwszego rozwiązania serii po sezonie 1988. W 1970 stawka pojazdów podzielona była na 3 dywizje w zależności od pojemności silnika. Dywizja 3 stanowiła auta o najwyższej pojemności silników (powyżej 1600 cm3). W 1970 w tej klasie największą konkurencje stanowiły auta BMW i Alfa Romeo. Alfa Romeo pojawiła się z modelem 2000 GTAm z czterocylindrowym silnikiem rzędowym z podwójnym wałkiem rozrządu w głowicy (DOHC) o pojemności 1985 cm3 o mocy ok. 205 KM.
W sezonie 1970 ETCC wyścigi rozegrano na 9. torach, ale podczas 4. rund podzielono stawkę na 2 oddzielne wyścigi w zależności od dywizji w jakiej startowały pojazdy. Było tak również 30 sierpnia podczas przedostatniej eliminacji sezonu na torze Zandvoort w Holandii, gdzie dywizja 1 wystartowała w oddzielnym wyścigu. Wyścig o dystansie 300 km dla dywizji 2 i 3 zwyciężył Gianluigi Picchi w 2000 GTAm, po starcie z 5. miejsca. Drugie miejsce zajął Carlo Facetti w takim samym aucie. Miejsca 3 i 4 zajęli kierowcy BMW 2002 TI. Na 5. miejscu z 1. okrążeniem straty znalazł się startujący z 13. pozycji Rob Slotemaker w 2000 GTAm zespołu Racing Team Transavia Holland. W klasyfikacji generalnej sezonu wśród kierowców zwyciężył Toine Hezemans startujący w zespole Autodelta S.p.A. za kierownicą 2000 GTAm. Zwycięstwo wśród producentów trafiło do BMW, które wyprzedziło Alfe Romeo o 3 punkty.

Do zakupu 2000 GTAm przymierzałem się wiele razy. Na początku przyglądałem się gazetowemu wydaniu z 24-godzinnego wyścigu na torze Spa-Francorchamps, jednak z czasem przestały się pojawiać, a jednocześnie pomyślałem o tym, żeby rozejrzeć się za M4. Model tego producenta pojawiał się ostatnio w dobrych cenach, więc zdecydowałem się kupić przy najbliższej okazji, po tym jak już dwa razy mi wcześniej umknął. Niektóre rozwiązania, takie jak fototrawione wycieraczki czy reflektory bez widocznych mocowań, są w nim naprawdę świetne, natomiast w takich miejscach jak tylne światła czy niespasowane szyby boczne wypada nieco gorzej, tworząc jednak mimo to udaną całość.