Wartburg 353 Trans

Po II Wojnie Światowej fabryka BMW w Eisenach znalazła się pod wpływem Związku Radzieckiego. Zmieniono nazwę fabryki na Sowjetische AG Maschinenbau Awtowelo, Werk BMW Eisenach i od 1945 wznowiono produkcję przedwojennych modeli BMW. W 1952 roku Związek Radziecki przekazał fabrykę władzom powstałej Niemieckiej Republiki Demokratycznej. Zarząd nad przedsiębiorstwem przejęło Industrieverband Fahrzeugbau (w skrócie IFA). Wraz z przymusem zmiany znaku handlowego identycznego z BMW, zdecydowano także o zmianie nazwy przedsiębiorstwa na Eisenacher Motorenwerk (EMW). W 1954 przedsiębiorstwo przyjęło ostateczną nazwę VEB Automobilwerk Eisenach (w skrócie AWE). Mianem VEB od „Volkseigener Betrieb „nazywano przedsiębiorstwa państwowe w NRD. Początkowo wytwarzano stare modele DKW z trzycylindrowymi dwusuwowymi silnikami nazwane IFA F9 oraz kontynuowano produkcję przedwojennych modeli BMW. W 1956 pojawiła się seria nowych Wartburgów 1000 począwszy od modelu określanego jako 311, którego konstrukcja i silniki nadal bazowały na modelu IFA F9, a następnie zmodernizowanego, głównie mechanicznie, znanego jako 312. Nazwa auta pochodziła od zamku Wartburg znajdującego się na wzgórzach niedaleko fabryki. W 1966 pojawił się następca 312 – Wartburg 353. Elementy podwozia w stosunku do poprzednika zostały niezmienione, jednak pojawiło się nowe kanciaste nadwozie, zaprojektowane zgodnie z panującymi wówczas trendami przez Claussa Dietela. Powstawały trzy wersje nadwoziowe: sedan, kombi (Tourist) i pick-up określany jako Trans. Pod koniec 1984 Wartburg 353 otrzymał jednolity pas przedni w kolorze nadwozia. Produkcja modelu Trans prowadzona była w VEB Automobilwerke Ludwigsfelde u boku pojazdów ciężarowych IFA.

Wartburg 353 Trans z serii Kultowe Auta PRL-u trafił do mnie dopiero niedawno. Musiałem go rozebrać z konieczności ponownego wklejenia lusterka, więc przy okazji postanowiłem pomalować odbłyśniki światła wstecznego i halogenów w przednim zderzaku oraz wkłady lusterek. Sam model pozytywnie mnie zaskoczył, a największym niedociągnięciem jest w moim odczuciu widoczne na przedniej szybie mocowanie lusterka wstecznego. Reszta sprawia naprawdę pozytywne odczucia na tle innych modeli z tej serii.

Jeszcze zanim przystąpiłem do poprawek modelu, wpadłem na pomysł, aby umieścić w nim zakupione w zeszłym roku alufelgi Borbet od Herpy 😀

Reklamy

Fiat 600 Multipla

Fiat 600 Multipla pojawił się na rynku w 1956 i powstał na bazie produkowanego od 1955 modelu 600. Wnętrze Multipli mieściło 6 osób. Silnik w obu autach umieszczony był z tyłu i napędzał koła tylne. Pierwotnie posiadał pojemność 633 cm³ i osiągał moc 22 KM, co pozwalało osiągać prędkość maksymalną 95 km/h. W późniejszym czasie pojawiła się wersja oznaczona jako 600D i posiadała silnik o pojemności 767 cm³ i mocy 29 KM, dzięki czemu prędkość maksymalna wzrosła do 105 km/h. Produkcję modelu 600 Multipla zakończono w 1969. Fiat z nazwą Multipla powrócił dopiero w 1997 prezentując podczas Międzynarodowego Salonu Samochodowego w Genewie auto bazujące na płycie podłogowej modelu Bravo/Brava. Produkcja tego znanego auta o dyskusyjnej stylistyce rozpoczęła się w 1998 i trwała do 2004, kiedy pojawiła ostatnia odmiana Multipli, która otrzymała bardziej konwencjonalną stylistykę. Od 2008 chiński koncern motoryzacyjny Zhejiang Zotye Auto Co. rozpoczął licencyjną produkcję pod nazwą Zotye Emotion JNJ 7160 HS. Produkcja Multipli w Europie zakończyła się w 2010 roku.

Z zakupem modelu 600 Multipla zwlekałem i ostatecznie się to opłaciło, dzięki świetnej promocji. Model produkcji Norev pochodzi z serii gazetowej. Pomimo, że zupełnie nic w nim nie poprawiałem, jak widać prezentuje się bardzo dobrze 🙂

Ostatnia generacja Multipli od Solido to właściwie pierwszy model, jaki zakupiłem z myślą o rozwoju kolekcji w stronę skali 1:43. Niestety nie posiadam nadal najbardziej dyskusyjnego wcielenia z 1998.