Podsumowanie roku 2016

Z okazji zbliżającego się końca roku 2016 postanowiłem zrobić małe podsumowanie tego, co udało mi się w tym roku zdobyć 🙂

Dodatkowo zrobiłem, zdecydowanie lepsze, zdjęcia grupowe 🙂

Kupiłem co prawda jeszcze kilka modeli, jednak jeszcze trochę potrwa zanim do mnie trafią. Jako kryterium do prezentacji nabytków z ostatniego roku przyjąłem termin dotarcia ich do mnie. Kilka pokazanych powyżej czeka jeszcze na prezentacje, a jeden z nich niestety źle zniósł podróż i wymaga również naprawy. Ten rok przyniósł chyba największą ilość modeli tzw. „Poszukiwanych”. Jeszcze kilka było osiągalnych, jednak ograniczone możliwości finansowe zmuszają, a jednocześnie umożliwiają dalsze ich poszukiwania. W moim przypadku nowy rok zapowiada się jeszcze ciekawiej niż obecny, kiedy już 1 stycznia wygrałem Golfa V Variant z AutoArt w poszukiwanej konfiguracji kolorów 🙂

Wszystkim odwiedzającym życzę szczęśliwego Nowego Roku, a przeważającej grupie kolekcjonerów również znalezienia wielu poszukiwanych modeli, ale nie wszystkich, żeby potem nie było nudno! 🙂

Reklamy

Stanguellini S1100 Aldo Terigi/M. Berti Mille Miglia 1948

Wyścig 1000 Mille Miglia w 1948 zakończył się wygraną Ferrari 166 C Allemano Berlinetta. Kolejne na mecie pojawiły się auta klasy S1.1. Wśród nich na 4. miejscu (3. w klasie S1.1) znalazła się załoga Aldo Terigi/M. Berti w Stanguellini S1100. Stanguellini to włoska firma założona przez Vittorio Stanguelliniego z siedzibą w Modenie, która zajmowała się produkującą samochodów sportowych i wyścigowych. Jej założyciel zaczynał od modyfikowania samochodów Maserati, Alfa Romeo i Fiat do startów w wyścigach. Samochody, znane już jako Stanguellini, uczestniczyły w wielu różnych wyścigach. Poza Mille Miglia i innymi lokalnymi wyścigami można je było spotkać chociażby w 24h Le Mans oraz Formule 2 i 3. Obecnie w Modenie znajduje się Muzeum Stanguellini, a marka pozostaje znana jako jedna z małych włoskich firm, której udało się osiągnąć na torze znaczące rezultaty.

Model, który do mnie trafił to kolejny pochodzący, jak widać z serii „1000 Miglia”. Wykonany został przez Starline i sprawia wrażenie wyciągniętego prosto z ich gablotek do blistra. Nie zauważyłem żadnych różnic, w tym jakościowych 🙂












Dodge Charger Daytona Neil Castles Daytona 500 1970

Daytona 500 w 1970 roku była wyścigiem serii NASCAR Grand National. Wyścig odbył się 22 lutego 1970 roku na torze Daytona International Speedway w Daytona Beach, w stanie Floryda. W wyścigu tym we własnym zespole wystartował Neil „Soapy” Castles sponsorowany przez Stewart Matena Dodge. Dodge Charger Daytona ’69, z 7-litrowym silnikiem V8 Hemi o mocy 426 KM, pozwolił zakwalifikować się do wyścigu na 22. pozycji. Dystans wyścigu wynosił 200 okrążeń, natomiast Castles znalazł się na mecie na 12. miejscu pokonując 188 okrążeń. W całym sezonie wystartował w 47 z 48 wyścigów. Finiszował 12 razy w pierwszej piątce i 24 w pierwszej dziesiątce. Pozwoliło to na 5. miejsce w klasyfikacji końcowej sezonu.

Właściwie czekałem na pojawienie się jakiegokolwiek modelu tego auta w wyścigowym malowaniu, więc wybór to kwestia pojawienia się właśnie takiego. Musze przyznać, że od modelu spodziewałem się znacznie mniej. Wykonany jest przez Universal Hobbies i pomimo uproszczeń wygląda zaskakująco dobrze! 🙂








Komponuje się też świetnie z wcześniej pokazywanym Thunderbird’em z 1992 🙂



Dallara F399 Opel André Couto Macau Grand Prix 2000

Grand Prix Makau rozgrywane jest co roku na ulicznym torze Guia Circuit w Makau, stanowiącym specjalny rejon administracyjny Chin. Pierwszy wyścig na tym torze odbył się w 1954 roku, jednak nie skupiał wówczas tak profesjonalnych zawodników. Obecnie jednym z głównych wydarzeń każdego roku jest wyścig o Grand Prix Makau Formuły 3, który przyciąga wielu zawodników z całego świata. Ze względu na wymagającą naturę toru, długie proste, wąskie zakręty i położone blisko toru bandy, GP Makau uważane jest przez wielu za nieoficjalne Mistrzostwa Świata Formuły 3. Oficjalnie jednak jest to Puchar Interkontynentalny FIA.

W roku 2000 odbyła się 47. edycja tego wyścigu. Grand Prix Makau Formuły 3 za szóstym podejściem zwyciężył André Couto. Kierowca ten urodził sie w Lizbonie, jednak w wieku 4 lat przeprowadził się wraz z rodziną do Makau. GP Makau wygrał za kierownicą bolidu Dallara F399 teamu Opel Team BSR (Bertram Schafer Racing).

Model zwycięskiego bolidu został przygotowany przez Sun Star – producenta z siedzibą w Makau, który przejął również portugalskie Vitesse.

Producent co prawda podaje, że bolid to Dallara F300, jednak wiekszość źródeł podaje, że Couto startował F399. Model od dawna można u nas dostać w bardzo niskiej cenie, jednak mój kosztował jeszcze mniej – dosłownie 9 zł. W tej cenie otrzymałem pełnowartościowy model z lekko krzywo zamocowanym skrzydłem z tyłu, co zdarza się jednak również w zdecydowanie droższych modelach. Nad poprawieniem tego nawet się jeszcze nie zastanawiałem 🙂

Volkswagen Beetle Cabrio

Volkswagen Beetle został następcą modelu New Beetle produkowanego od 1997 roku i nawiązującego stylistycznie do klasycznego Garbusa. W mojej ocenie, zaprezentowany podczas Międzynarodowej Wystawy Samochodowej w Szanghaju w kwietniu 2011 roku, Beetle zdecydowanie korzystniej wygląda jako nawiązanie stylistyczne do pierwowzoru produkowanego w latach 1938–2003. Jego produkcja rozpoczęła się w 2011 roku, natomiast w 2012 wprowadzono wersję cabrio. Właśnie taka odmiana wykonana przez Schuco znalazła się w moich zbiorach 🙂

Tak się złożyło, że zarówno poprzednia, jak i obecna generacja trafiły do mnie jako kabriolet. Dodatkowo w obecnej chwili cabrio obecnej generacji posiadam również w żółtym kolorze 🙂

Liczę na to, że trafią z czasem do mnie również inne odmiany tego auta oraz oczywiście klasyczne Garbusy i auta bazujące na tej konstrukcji. Dodatkowo dobrze by było zmienić model od AutoArt na inny, bo w moim brakuje drugiego lusterka 🙂