Ferrari 312 P 1000 km Monza 1969 Rodriguez/Schetty

25. kwietnia 1969 odbyła się 4. runda Międzynarodowych Mistrzostw dla Marek Samochodowych (International Championship for Makes) na torze Monza . Ferrari 312 P zakwalifikowały się na 1. i 3. pozycji startowej. Przedzieliło je Porsche 908 Coupe załogi Jo Siffert/Brian Redman. Na 4. polu startowym znalazło się drugie Porsche 908 prowadzone przez załogę Hans Herrmann/Kurt Ahrens Jr. Wyścig pozwolił kierowcom pierwszego Porsche na zwycięstwo. Ferrari w składzie Mario Andretti/Chris Amon, startujące z pierwszego pola, nie ukończyło zmagań w wyniku awarii silnika, natomiast załoga drugiego Ferrari 312P, Pedro Rodriguez oraz Peter Schetty, wycofała się w wyniku wypadku. Pozwoliło to na zdobycie całego podium przez Porsche, jednak ta kwestia ulegnie rozwinięciu w przypadku odpowiednich modeli w kolekcji.

Do pokazywanych już wygranych aukcji z McLaren’em oraz Mercedesem z DTM dołożyłem jeszcze trzecią u tego samego sprzedawcy, którą było Ferrari 312 P 🙂

Egzemplarz, który poniżej przedstawię, to produkt włoskiej marki BEST-MODEL. To już drugi model tego producenta w kolekcji. Mimo pewnych niedoskonałości zdecydowanie godny zakupu, mający trochę inny „klimat” niż produkty prosto z Chin. Słabo wypada wersja z dachem od tego producenta, ale nie wykluczam pojawienie się jej w zależności od okazji jakie się pojawią. W aucie z numerem #2 startowała wspomniana załoga Pedro Rodriguez/Peter Schetty.

Zdjęcia to efekt dobrania się do krzywych w programie graficznym, wymaga to jeszcze dopracowania 🙂















Ferarri 312 P dołączyło do modelu 750 Monza tego samego producenta 🙂



Reklamy

McLaren M8A Denny Hulme Can-Am 1968

Can-Am (The Canadian American Challenge Cup) organizowano w latach 1966-1974 i 1977-1986 przez SCCA (Amerykański Klub Samochodów Sportowych) w Ameryce Północnej. Seria z racji niewielkich ograniczeń regulaminu technicznego w krótkim czasie stała się najszybszą serią wyścigową na świecie. Dwuletnia przerwa, która wynikła w następstwie kryzysu paliwowego, zakończyła najlepsze lata tych wyścigów. Po reaktywacji seria rozgrywana była z wieloma ograniczeniami regulaminu technicznego, przy czym z roku na rok traciła na prestiżu, powodując z czasem jej upadek. Tzw. Złota Era tej serii, kojarzyła mi się głównie z osobą Bruce’a McLarena i zespołu Bruce McLaren Motor Racing. Nie bez powodu, gdyż kierowcy tego zespołu zdobyli mistrzostwo serii pięciokrotnie w latach 1967-1971. Bruce McLaren w 1967 i 1969, Denny Hulme w 1968 i 1970 oraz Peter Revson w 1971. Sukcesy zespołu mają również przykrą historię. Bruce McLaren zginął podczas testów nowego McLarena M8D na torze Goodwood w Anglii 2 czerwca 1970. Podczas jazdy nagle oderwał się tylny spojler, a w konsekwencji auto prowadzone przez McLaren’a wypadło z toru i uderzyło w podporę stanowiska sędziowskiego. Kierowca i zarazem właściciel zespołu zginął na miejscu, jednak efekty jego pracy przyczyniły się do dalszych sukcesów zespołu.

Od dłuższego czasu myślałem o modelu któregoś z mistrzowskich aut tego teamu. Był to jednak raczej oddalony w czasie pomysł na kolejny model. Zainteresowany byłem modelami firmy GMP, ze zdejmowaną pokrywą silnika i bardzo fajnymi detalami, które zdarzało mi się widywać w cenach zbliżonych do modelu Minichamps. Moje zainteresowanie modelem od PMA pojawiło się dopiero wtedy, gdy zauważyłem aukcję od całkiem fajnej ceny początkowej, która okazała się ceną ostateczną. Z modelu jestem zadowolony, a z racji większej ilości mistrzowskich modeli zespołu Bruce McLaren Motor Racing, GMP nadal jest w kręgu mojego zainteresowania 🙂

Wygrana aukcja dotyczyła McLarena M8A z 1968, w którym jak wspomniałem, Denny Hulme został mistrzem w 1968 🙂












AMG-Mercedes C-Klasse Susie Stoddart DTM 2006

Niedawno pokazywałem mistrzowskie C-Klasse Bernda Schneidera z sezonu 2006. Zakupy potoczyły się tak, że w kolekcji znalazł się kolejny model Mercedesa z tego samego sezonu. Modelem tym jest AMG-Mercedes C-Klasse, którym przygodę w DTM zaczęła Susie Stoddart (obecnie Wolff). Pierwszy wyścig sezonu, rozegrany na torze Hockenheimring ukończyła na 10. miejscu, natomiast najlepszą pozycją końcową była 9. w ostatnim wyścigu sezonu na tym samym torze. W klasyfikacji końcowej sezonu uplasowała się na 17. miejscu, jednak warto wspomnieć, że najwyżej spośród kierowców korzystających z aut dwuletnich (rocznik 2004).

Trafił mi się nawet ładniejszy egzemplarz niż Schneidera, bo zdecydowanie wygląda jak nowy 🙂











Oba modele razem dają dobry podgląd na różnice pomiędzy autami z 2004 i 2006 🙂





Seat Ibiza 1.5 GLX Gr. B Graña José Luis/Morales Tomás Rallye Catalunya 1986

W dniach 23–26 października 1986 odbył się 22. Rajd Katalonii, w którym wystartowały 84 załogi. Rajd ukończony został przez 49 załóg, i jedną z nich była załoga Graña José Luis/Morales Tomás. Ta dwójka do swojej dyspozycji miała Seata Ibize 1.5 GLX należącego do Grupy B.11. Ibiza posiadała silnik o pojemności 1461 cm3 i mocy 130 KM. W tej klasie zwyciężyła załoga Küzmič Brane/Šali Rudi w Renault 5 Turbo, natomiast Ibiza wspomnianej wcześniej załogi znalazła się na drugim miejscu ze stratą 23 minut i 4 sekund. Miejsce 3. i 4. również zajęły załogi Ibizy. Rajd wygrała Lancia Delta S4, załogi Tabaton Fabrizio/Tedeschini Luciano, startująca w Grupie B.12.
Model tej Ibizy był pożądany przeze mnie od dawna, jednak zawsze do zamówienia z Hiszpanii trafiało coś innego. Tym razem przy okazji zakupu Leona dołożyłem również Ibizę, która pochodzi z tej samej serii gazetowej. Fajne jest w niej to, że wyglądem jest bardzo zbliżona do fabrycznego auta i to właśnie bardzo lubię w starszych modelach rajdowych 🙂










Z zakupów w Hiszpanii jak zwykle jestem zadowolony 🙂

SEAT León Supercopa 24h Barcelona 2004 Luis Pérez-Sala/Manel Cerqueda/Marcel Costa/Manel Cerqueda Jr.

W dniach 18-19 września 2004 roku odbyła się 7. edycja 24-godzinnego wyścigu w Barcelonie na torze Catalunya. W kolekcji pojawił się SEAT León Supercopa, za kierownicą którego znaleźli się Luis Pérez-Sala, Manel Cerqueda, Marcel Costa oraz Manel Cerqueda Jr. Niestety nie znalazłem zbyt wielu informacji na temat auta, które model przedstawia. Posiadało silnik o pojemności 1755cm3 i mocy 250 KM. Model pochodzi z serii gazetowej SEAT Sport wydawanej w Hiszpanii. Kosztował 13 Euro, co w moim przypadku było największą kwotą zapłaconą za standardowej wielkości model z serii gazetowej, jednak absolutnie się nie zawiodłem, a nawet byłem zaskoczony świetnym wykonaniem. W modelu co prawda obniżyłem zawieszenie, pomalowałem przy okazji zaciski hamulcowe oraz wydech, jednak i bez tego model wyglądał świetnie, tym bardziej, że mając inne modele z tej serii, wiem, że niektóre bywają gorzej wykonane. Różnica będzie widoczna nawet przy nie najgorszym modelu Toledo z tej samej serii. Niestety podczas poprawek zniszczyłem rzecz, której nie zamierzałem nawet poprawiać. Lampa z tyłu miała dosyć duże nadlewy w miejscu mocowania, które chciałem zamalować. Zdrapałem więc je i zastąpiłem klejem. Okazało się że klej dostał się do lampy i zniszczył farbę, którą była od środka pomalowana. W tej sytuacji zdecydowałem się ją wyjąć i pomalować od nowa co trochę pomogło, jednak w wyniku tej poprawki lampa dosyć wyraźnie odstaje. Trochę szkoda, że tak się stało, więc trzeba będzie bardziej uważać w przyszłości, nawet kiedy nie spodziewa się możliwości tak negatywnych efektów. Pozostałe udane poprawki dały odczuwalnie dobry efekt 🙂

















W kolejnej edycji wyścigu, w roku 2005, załoga Seata Leona w składzie Manel Cerqueda Jr./Marcel Costa/Luis Pérez-Sala zwyciężyła w wyścigu 🙂