Ferrari 312 P 1000 km Monza 1969 Rodriguez/Schetty

25. kwietnia 1969 odbyła się 4. runda Międzynarodowych Mistrzostw dla Marek Samochodowych (International Championship for Makes) na torze Monza . Ferrari 312 P zakwalifikowały się na 1. i 3. pozycji startowej. Przedzieliło je Porsche 908 Coupe załogi Jo Siffert/Brian Redman. Na 4. polu startowym znalazło się drugie Porsche 908 prowadzone przez załogę Hans Herrmann/Kurt Ahrens Jr. Wyścig pozwolił kierowcom pierwszego Porsche na zwycięstwo. Ferrari w składzie Mario Andretti/Chris Amon, startujące z pierwszego pola, nie ukończyło zmagań w wyniku awarii silnika, natomiast załoga drugiego Ferrari 312P, Pedro Rodriguez oraz Peter Schetty, wycofała się w wyniku wypadku. Pozwoliło to na zdobycie całego podium przez Porsche, jednak ta kwestia ulegnie rozwinięciu w przypadku odpowiednich modeli w kolekcji.

Do pokazywanych już wygranych aukcji z McLaren’em oraz Mercedesem z DTM dołożyłem jeszcze trzecią u tego samego sprzedawcy, którą było Ferrari 312 P 🙂

Egzemplarz, który poniżej przedstawię, to produkt włoskiej marki BEST-MODEL. To już drugi model tego producenta w kolekcji. Mimo pewnych niedoskonałości zdecydowanie godny zakupu, mający trochę inny „klimat” niż produkty prosto z Chin. Słabo wypada wersja z dachem od tego producenta, ale nie wykluczam pojawienie się jej w zależności od okazji jakie się pojawią. W aucie z numerem #2 startowała wspomniana załoga Pedro Rodriguez/Peter Schetty.

Zdjęcia to efekt dobrania się do krzywych w programie graficznym, wymaga to jeszcze dopracowania 🙂















Ferarri 312 P dołączyło do modelu 750 Monza tego samego producenta 🙂



Reklamy

McLaren M8A Denny Hulme Can-Am 1968

Can-Am (The Canadian American Challenge Cup) organizowano w latach 1966-1974 i 1977-1986 przez SCCA (Amerykański Klub Samochodów Sportowych) w Ameryce Północnej. Seria z racji niewielkich ograniczeń regulaminu technicznego w krótkim czasie stała się najszybszą serią wyścigową na świecie. Dwuletnia przerwa, która wynikła w następstwie kryzysu paliwowego, zakończyła najlepsze lata tych wyścigów. Po reaktywacji seria rozgrywana była z wieloma ograniczeniami regulaminu technicznego, przy czym z roku na rok traciła na prestiżu, powodując z czasem jej upadek. Tzw. Złota Era tej serii, kojarzyła mi się głównie z osobą Bruce’a McLarena i zespołu Bruce McLaren Motor Racing. Nie bez powodu, gdyż kierowcy tego zespołu zdobyli mistrzostwo serii pięciokrotnie w latach 1967-1971. Bruce McLaren w 1967 i 1969, Denny Hulme w 1968 i 1970 oraz Peter Revson w 1971. Sukcesy zespołu mają również przykrą historię. Bruce McLaren zginął podczas testów nowego McLarena M8D na torze Goodwood w Anglii 2 czerwca 1970. Podczas jazdy nagle oderwał się tylny spojler, a w konsekwencji auto prowadzone przez McLaren’a wypadło z toru i uderzyło w podporę stanowiska sędziowskiego. Kierowca i zarazem właściciel zespołu zginął na miejscu, jednak efekty jego pracy przyczyniły się do dalszych sukcesów zespołu.

Od dłuższego czasu myślałem o modelu któregoś z mistrzowskich aut tego teamu. Był to jednak raczej oddalony w czasie pomysł na kolejny model. Zainteresowany byłem modelami firmy GMP, ze zdejmowaną pokrywą silnika i bardzo fajnymi detalami, które zdarzało mi się widywać w cenach zbliżonych do modelu Minichamps. Moje zainteresowanie modelem od PMA pojawiło się dopiero wtedy, gdy zauważyłem aukcję od całkiem fajnej ceny początkowej, która okazała się ceną ostateczną. Z modelu jestem zadowolony, a z racji większej ilości mistrzowskich modeli zespołu Bruce McLaren Motor Racing, GMP nadal jest w kręgu mojego zainteresowania 🙂

Wygrana aukcja dotyczyła McLarena M8A z 1968, w którym jak wspomniałem, Denny Hulme został mistrzem w 1968 🙂