Mitsubishi Pajero Evolution – Stephane Peterhansel 2004 Dakar

W roku 2004 odbyła się 26. edycja terenowego Rajdu Dakar, która odbyła się na trasie Clermont-Ferrand – Dakar. W kategorii samochodów zwyciężył Francuz Stephane Peterhansel, który był pierwszym motocyklistą, który wygrał startując w kategorii samochodów. Wcześniejsze zwycięstwa odniósł na motocyklach Yamaha w latach 1991-93, 1995, 1997-98. Od roku 1999 startował w kategorii samochodów. W roku 2003 połączył siły z fabrycznym zespołem Mitsubishi, z którym wygrał Rajd Dakar w latach 2004-05 i 2007.
Norev z serii gazetowej to zwycięskie Mitsubishi Pajero Evolution z roku 2004. Dotarł do mnie już dosyć dawno, jednak nie zachwycił mnie. Dodatkowo w całkowicie niezabezpieczonej paczce oderwało się mu lusterko. Ostatnio znalazłem kilka chwil aby je przykleić oraz poprawić moim zdaniem najbardziej rzucający się w oczy błąd tego modelu w wydaniu gazetowym, jakim są srebrne reflektory. Na zdjęciach model już po ich poprawieniu i moim zdaniem wygląda już znacznie lepiej 🙂










Reklamy

Porsche 935 i 936 – 1976

W 1976 w ramach Mistrzostwa Świata Samochodów Sportowych rozgrywano dwa oddzielne mistrzostwa. Auta o otwartym kokpicie zakwalifikowano jako Grupa 6 i przydzielono je do nowych Mistrzostw Świata dla Samochodów Sportowych. Samochody bazujące na autach produkcyjnych zakwalifikowano jako Grupa 5 i startowały one w Mistrzostwach Świata dla producentów. Porsche wygrało wraz z modelami 908/3 oraz 936 wszystkie 7 wyścigów w ramach Mistrzostw Świata Samochodów Sportowych pewnie zdobywając mistrzostwo, w którym liczone było 5 najlepszych rezultatów. W mistrzostwach aut grupy 5 również liczone było 5 najlepszych rezultatów z 7 rozegranych wyścigów. Największym i jedynym rywalem Porsche 935 było BMW 3.5 CSL, jednak ostatecznie Porsche zdobyło mistrzostwo zdobywając 95 punktów ze 100 możliwych, przy 85 dla BMW.
Posiadając już model 936 od Trofeu w czarnym malowaniu z pierwszego wyścigu sezonu 1976 cały czas myślałem o modelu 935 z tego samego roku. Niedawno pojawił się w znacznych promocjach, jednak inne zakupy nie pozwoliły z nich skorzystać, przez co myślałem już, że model szybko się u mnie nie pojawi. Okazja pojawiła się niespodziewanie, więc model Minichamps jest już u mnie. Przedstawia 935/76, którym załoga Stommelen/Schurti wygrała wyścig 6h Watkins Glen w 1976.

















Renault 4CV #2206 Mille Miglia 1954

Mille Miglia (Mille „Tysiąc”, Miglia”Mil”) – wyścig wytrzymałościowy przebiegający drogami publicznymi północnych Włoch, organizowany pierwotnie w latach 1927-1957. Z organizacji wyścigu zrezygnowano po dwóch śmiertelnych wypadkach. Od 1977 roku wznowiony jako Mille Miglia Storica, czyli wyścig przeznaczony dla właścicieli historycznych samochodów sportowych wyprodukowanych przed 1957 rokiem.
W roku 1954 wyścig ten był trzecią rundą Mistrzostw Świata Samochodów Sportowych (World Sportscar Championship). Wystartowało 378 załóg, a sklasyfikowanych zostało 182. Wyścig wygrał Alberto Ascari w Lancia D24. W najniższej klasie oznaczonej jako T750, dojeżdżając na 66. miejscu, zwyciężyła załoga Jean Rédélé/Louis Pons w Renault 4CV.





Jest to pierwszy Eligor w kolekcji, jednak optymistycznie nastawia mnie na kolejne.
U tego samego sprzedawcy kupiłem również Seata 600 od Solido 🙂

Reynard 84SF Formula Ford 2000 – Carlos Sainz 1984

Carlos Sainz kojarzy się głównie z rajdami, jednak w 1984 roku startował w Brytyjskiej Formule Ford 2000. Sponsorami zostali Marlboro oraz gazeta ABC. Sainz nie osiągnął istotnych sukcesów, jednak poznał atmosferę międzynarodowych zawodów.
Po modelu od IXO spodziewałem się szczerze mówiąc mniej, więc jestem pozytywnie zaskoczony. Przede wszystkim jest to model, który ciekawie uzupełni moją kolekcję i o którym od dawna myślałem. Patrząc na cenę końcową licytacji, myślę, że można stwierdzić, że to najmniej poszukiwany model IXO w Polsce 🙂






McLaren MP4-22 Lewis Hamilton 2007

W sezonie 2007 Vodafone został sponsorem tytularnym zespołu McLaren Mercedes. Do zespołu dołączył również Mistrz Świata sezonów 2005 i 2006 – Fernando Alonso. Jego partnerem został wieloletni protegowany zespołu – Lewis Hamilton. Po raz pierwszy skład zespołu stworzyli dwaj nowi kierowcy. Na sezon 2007 Mike Coughlan zaprojektował model o oznaczeniu MP4-22. W trakcie sezonu zespół był zamieszany w tzw. „aferę szpiegowską”, polegającą na przejęciu informacji technicznych zespołu Ferrari. McLaren został zdyskwalifikowany w klasyfikacji konstruktorów sezonu 2007. Decyzja nie miała żadnego wpływu na punkty zdobywane przez kierowców. Lewis Hamilton miał duże szanse zostać Mistrzem Świata. Na 2 wyścigi przed końcem sezonu miał 17 punktów przewagi nad Kimim Räikkönenem z Ferrari. W wyniku serii błędów popełnionych na torze przez Hamiltona, ostatecznie mistrzem został Räikkönen, który zdobył w mistrzostwach 110 punktów. Kierowcy McLarena zdobyli po 109 punktów, jednak przewaga drugich miejsc dała Hamiltonowi wicemistrzostwo. W tej sytuacji trzecia pozycja przypadła Alonso.

Model od Minichamps przedstawia MP4-22 Lewisa Hamiltona z Grand Prix Kanady, gdzie odniósł swoje pierwsze zwycięstwo w Formule 1.







McLaren M23 i M26 – Jochen Mass 1977

McLaren M23 powstał na bazie modelu M16B, który wygrał Indy 500 w 1972 roku oraz używanego w F1 dotychczas modelu M19. Za projekt modelu odpowiedzialny został Gordon Coppuck. Silnik Ford Cosworth DFV został poprawiony przez Nicholson-McLaren Engines. M23 pojawił się na torach F1 w 1973, by w sezonie 1974 zdobyć mistrzostwo świata zarówno wśród kierowców (Emerson Fittipaldi), jak i konstruktorów – były to pierwsze zdobyte tytuły mistrzowskie w historii zespołu. Mistrzostwo w klasyfikacji kierowców zdobył również James Hunt w 1976. M23 wystartował w F1 po raz ostatni w sezonie 1978. Bolid w tych latach ulegał zmianom, jednak główna konstrukcja pozostawała niezmieniona do czasu pojawienie się następcy – modelu M26. Gordon Coppuck zaprojektował M26 jako lżejszy i mniejszy oraz o węższym nadwoziu od poprzednika. Prace projektowe rozpoczął w 1976 roku. Johenn Mass poprowadził M26 w Grand Prix Holandii, gdzie zajął 9 miejsce. McLaren zdecydował, że auto wymaga poprawek i dalszą część sezonu 1976 oraz początek sezonu 1977 kontynuowano starty modelem M23. Przeprojektowany M26 zadebiutował podczas weekendu Grand Prix Hiszpanii, a przez cały sezon osiągi samochodu poprawiły się zauważalnie. Hunt wygrał trzy razy i zdobył dwa inne podia w drugiej połowie sezonu. Dwie potencjalne wygrane zostały utracone w Austrii i Kanadzie w wyniku awarii. Na koniec sezonu 1977 McLaren zdobył 60 punktów i był trzeci w klasyfikacji konstruktorów ustępując Ferrari i Lotusowi.
Przechodząc do modeli, udało się stworzyć ciekawy zestaw – M23 i M26 z sezonu 1977, którymi Jochen Mass zdobył 25 punktów, dające mu 6. miejsce w klasyfikacji końcowej kierowców. Oba modele to PMA, jednak M23 jest o tyle ciekawy, że posiada zdejmowane elementy 🙂